Menu
اشتراک گذاری :
سوت آغاز دیدار در ورزشگاه ۷۰ هزار نفری سوفی در حالی به صدا درآمد که نیوزیلندیها برخلاف پیشبینیها، بازی را طوفانی و با پرس شدید از بالا آغاز کردند. تنها ۷ دقیقه از بازی گذشته بود که روی یک غافلگیری در خط دفاعی ایران و اشتباه در خروج توپ از منطقه پرس، توپ به کریس وود، کاپیتان و ستاره بیچونوچرای «کیویها» رسید. وود که در محوطه جریمه صاحب فضا شده بود، با یک پاس در عرض بینقص، الیاجا جاست، هافبک شماره ۱۱ نیوزیلند را در موقعیت گلزنی قرار داد و جاست نیز با یک ضربه دقیق، دروازه علیرضا بیرانوند را برای نخستین بار در جام جهانی ۲۰۲۶ باز کرد تا شوک بزرگی به اردوی تیم ملی و میلیونها تماشاگر ایرانی وارد شود. این گل، نخستین گل نیوزیلند در ادوار جام جهانی پس از ۱۶ سال غیبت بود و نشان داد که هشدارهای کارشناسان درباره خطرناک بودن ضربات ایستگاهی و ضدحملات این تیم کاملا بجاست.
پس از دریافت این گل زودهنگام، تیم ملی ایران که با سیستم ۲-۳-۱-۴ پا به میدان گذاشته بود، ابتکار عمل را در دست گرفت و برای جبران نتیجه پیشتاخت. فشارهای پیاپی یوزپلنگهای ایرانی از جناحین سرانجام در دقیقه ۳۲ ثمر داد. روی یک حرکت هماهنگ از سمت راست، رامین رضاییان، مدافع پیشتاخته شماره ۲۳ ایران که در این دیدار نقش در فاز تهاجمی ایفا میکرد، خود را به محوطه جریمه حریف رساند و با یک ضربه تمامکننده و دیدنی، توپ را به تور دروازه نیوزیلند چسباند. این گل نهتنها بازی را به تساوی کشاند، روحیه از دسترفته تیم ملی را پیش از پایان نیمه اول بازگرداند و نشان داد ایران در نفوذ از کنارهها چقدر میتواند خطرناک ظاهر شود.
با نگاهی به آمار نیمه نخست، مشخص میشود که نیوزیلند عملکردی فراتر از انتظار نشان داده و در بسیاری فاکتورهای تهاجمی بر ایران برتری داشت. شاگردان دارن بیزلی با ۵۲ درصد مالکیت توپ در برابر ۴۸ درصد ایران، ۲۴۶ پاس با دقت ۸۷ درصد را به ثبت رساندند (در مقابل ۲۲۵ پاس با دقت ۸۲ درصد برای ایران). اما نگرانکنندهترین آمار برای امیر قلعهنویی در بخش شوتزنی است؛ نیوزیلندیها در ۴۵ دقیقه ابتدایی ۹ شوت به دروازه ایران زدند که ۵ تای آن در چارچوب بود، در حالی که ایران از ۷ شوت خود تنها ۲ شوت در چارچوب داشت. در سایر آمارها نیز نیوزیلند ۱ ضربه کرنر در برابر صفر کرنر ایران به دست آورد و آفساید ایران ۱ بار اعلام شد. با این حال، بازی در این نیمه نسبتا روان دنبال شد و داور مسابقه هیچ کارتی از جیب خارج نکرد، هرچند نیوزیلندیها با ۴ خطا در برابر ۲ خطای ایران، نشان دادند برای متوقف کردن حملات ایران و کنترل ریتم بازی از درگیری فیزیکی ابایی ندارند.
اکنون در رختکن ورزشگاه سوفی، امیر قلعهنویی ۱۵ دقیقه فرصت دارد تا ضعفهای آشکار خط دفاعی در دفع ضدحملات و پرس حریف را برطرف کند و راهکارهایی برای خلق موقعیتهای خطرناکتر روی دروازه نیوزیلند بیابد. در آن سوی میدان، دارن بیزلی قطعا به شاگردانش یادآوری خواهد کرد چگونه میتوانند با حفظ برتری در شوتزنی و استفاده از فیزیک بدنی کریس وود، بار دیگر دروازه بیرانوند را تهدید کنند. ۴۵ دقیقه دوم برای تیم ملی ایران حکم یک فینال تمامعیار را دارد؛ دیداری که پیروزی در آن میتواند طلسم ۵۲ ساله عدم صعود از مرحله گروهی را برای همیشه در هم بشکند و تساوی یا شکست در آن، مسیر ایران در گروه G را با بحرانی جدی مواجه خواهد کرد.
