اشتراک گذاری :
دیدار تیمهای ایران و نیوزیلند در حالی آغاز شد که شاگردان دارن بیزلی با انگیزهای مضاعف به دنبال اثبات شایستگی خود در بازگشت به جام جهانی بودند. تنها ۷ دقیقه از بازی گذشته بود که روی یک ضدحمله سریع و پاس عمقی کریس وود، الایجا جاست، هافبک شماره ۱۱ نیوزیلند، توانست علیرضا بیرانوند را مغلوب کند و توپ را به تور دروازه بچسباند. این گل زودهنگام که با اشتباه در خروج توپ از منطقه پرس ایران همراه بود، شوک بزرگی به یوزپلنگها وارد کرد، اما تیم ملی ایران نشان داد که از نظر روانی آماده مواجهه با شرایط سخت است و تسلیم نشد.
فشار ایران برای جبران نتیجه سرانجام در دقیقه ۳۲ ثمر داد. رامین رضاییان، مدافع پیشتاخته و شماره ۲۳ ایران، با یک نفوذ هوشمندانه از جناح راست و شلیکی دقیق، کار را به تساوی کشاند. پس از این گل، بازی دقایق پایانی نیمه اول با حواشی و توقفهای متعدد همراه بود که در نهایت سزار راموس پالاسیوئلوس، داور مکزیکی و باتجربه مسابقه، ۶ دقیقه وقت اضافه (45+6′) برای نیمه نخست اعلام کرد که نشاندهنده تنش و درگیریهای تاکتیکی دو تیم در دقایق پایانی نیمه اول بود.
نیمه دوم اما رنگ و بوی دیگری داشت؛ ایران با وجود حفظ ساختار دفاعی فشرده خود، اجازه داد برتری آماری نیوزیلند به گل تبدیل شود. آمار نهایی مسابقه روایتگر نبردی متوازن اما با مالکیت جزئی حریف است. نیوزیلند با 53 درصد مالکیت توپ و 423 پاس با دقت 86 درصد، توپ را بیشتر در اختیار داشت و توانست 13 شوت (که 8 مورد آن در چارچوب بود) را به ثبت برساند. در مقابل، ایران با 47 درصد مالکیت، 391 پاس با دقت 79 درصد زد و 17 شوت (4 شوت در چارچوب) روانه دروازه حریف کرد.
نکته قابل توجه در آمار این دیدار، نظم انضباطی بالای دو تیم بود؛ مسابقهای که با وجود حساسیت بالا، هیچ کارت قرمزی در آن رد و بدل نشد و مجموع خطاهای دو تیم نیز تنها 18 مورد (8 خطا برای نیوزیلند و 10 خطا برای ایران) بود. همچنین نیوزیلند توانست ۱ ضربه کرنر به دست آورد در حالی که ایران در این بخش 4 تا داشت و 2 بار نیز در آفساید گیر کرد. این تساوی دو-دو، اگرچه ایران را از شکست نجات داد، نشان داد برای صعود از گروه G، قلعهنویی باید در دیدارهای بعدی راهکارهای تهاجمی متنوعتری را برای باز کردن دروازههای بسته پیادهسازی کند.