بیمه دی الگوی تغییر نگرش در صنعت بیمه / ورود به حوزه «تضمین» در راستای تحول در زنجیره ارزش تامین مالی

خبرداری؟ ورود بیمه دی به حوزه تضمین در زنجیره ارزش تامین مالی کشور، گامی استراتژیک در جهت کاهش ریسک‌های تجاری و تسهیل جریان نقدینگی میان فعالان اقتصادی است.

این تحول در واقع پلی میان تامین‌کنندگان و خریداران ایجاد می‌کند که در آن، بیمه به جای نقش سنتی خود در جبران خسارت، در نقش یک «ضامن» یا «تسهیل‌گر اعتبار» ظاهر می‌شود.

در ساختار سنتی تامین مالی، عدم اطمینان از بازگشت وجه یا اجرای تعهدات طرف مقابل، منجر به سخت‌گیری در اعطای اعتبار تجاری و اصرار بر پرداخت‌های نقدی یا دریافت ضمانت‌های بانکی سنگین می‌شد.

این وضعیت باعث کند شدن چرخه تولید و توزیع می‌گشت. با ورود ابزار تضمین توسط بیمه دی، ریسک عدم پرداخت یا نقض قرارداد توسط خریدار، به جای آنکه مستقیماً بر دوش تامین‌کننده باشد، توسط شرکت بیمه پوشش داده می‌شود.

این اقدام باعث می‌شود تامین‌کنندگان با اطمینان بیشتری اقدام به فروش اعتباری کنند و خریداران نیز بتوانند با مدیریت بهتر سرمایه در گردش، بهره‌وری خود را افزایش دهند.

این رویکرد تحولی، موجب کاهش وابستگی فعالان اقتصادی به تسهیلات بانکی کوتاه‌مدت و پرهزینه می‌شود. وقتی بیمه بتواند اعتبار طرفین را تایید و تضمین کند، اعتماد متقابل در زنجیره تامین جایگزین سخت‌گیری‌های اداری و مالی می‌شود. در واقع، این مدل از تامین مالی، هزینه‌های معاملاتی را کاهش داده و سرعت گردش کالا و خدمات را در بازار افزایش می‌دهد.

همچنین، این تحول باعث شفاف‌تر شدن روابط تجاری می‌گردد؛ چرا که برای پذیرش تضمین، شرکت بیمه ناچار است تحلیل دقیقی از توان مالی و اعتبار طرفین داشته باشد.

این ارزیابی‌های تخصصی منجر به شناسایی دقیق‌تر نقاط قوت و ضعف بنگاه‌های اقتصادی شده و در نهایت به پایداری بیشتر زنجیره تامین در برابر تکانه‌های اقتصادی کمک می‌کند.

ورود بیمه دی به این حوزه، تغییر پارادایم از «مدیریت خسارت» به «مدیریت ریسک و اعتبار» است که منجر به روان شدن جریان مالی در اقتصاد کشور می‌گردد.

 نگاه متفاوت مدیران بیمه دی به تحولات صنعت بیمه

هادی عبداللهی مدیرعامل بیمه دی در این زمینه معتقد است: «زنجیره ارزش تأمین مالی را متشکل از چهار حلقه ارزیابی اعتبار متقاضی، شناسایی و مدیریت ریسک، تخصیص منابع مالی و فعال‌سازی سازوکارهای تضمین و پایش مستمر برشمرد و گفت: حذف هر یک از این حلقه‌ها، کارایی کل زنجیره را کاهش می‌دهد و صندوق‌های تضمین غیردولتی دقیقاً در نقطه اتصال این حلقه‌ها قرار می‌گیرند؛ یعنی جایی که سرمایه‌گذاری، اعتبارسنجی، مدیریت ریسک و تضمین باید به‌صورت یکپارچه عمل کنند.»

وی بر این باور است که «صنعت بیمه طی دهه‌های گذشته یکی از بزرگ‌ترین پایگاه‌های تولید دانش مدیریت ریسک در کشور بوده و مفاهیمی همچون ارزیابی ریسک، مدل‌سازی، قیمت‌گذاری، سنجش احتمال نکول، تحلیل داده‌ها، ذخیره‌گیری، مدیریت عدم قطعیت و کنترل خسارت، زبان مشترک صنعت بیمه و صندوق‌های تضمین است.»

به گفته مدیرعامل بیمه دی، این شرکت طی سال‌های اخیر تلاش کرده دانش مدیریت ریسک را از یک فعالیت سنتی به نظامی مبتنی بر داده تبدیل کند.  مدیریت میلیون‌ها خدمت درمانی، تحلیل الگوهای خسارت، کنترل تقلب و طراحی مدل‌های نظارتی، تجربه‌ای ارزشمند است که می‌تواند در فعالیت صندوق تضمین نیز به کار گرفته شود.

او با بیان اینکه اعتبارسنجی در اقتصاد امروز دیگر به بررسی صورت‌های مالی محدود نیست و بر پایه تحلیل داده‌های مالی، رفتار اقتصادی، جریان‌های نقدی و حتی داده‌های غیرمالی انجام می‌شود، معتقد است: صندوق تضمین غیردولتی می‌تواند به بستری برای هم‌افزایی میان بانک‌ها، بازار سرمایه، صنعت بیمه، شرکت‌های اعتبارسنجی و شرکت‌های دانش‌بنیان تبدیل شود.

تغییر پارادایم از مدیریت خسارت به مدیریت ریسک و اعتبار

تغییر پارادایم از مدیریت خسارت به مدیریت ریسک و اعتبار، نشان‌دهنده یک تحول بنیادین در نگرش صنعت بیمه و خدمات مالی است که از رویکردی «واکنشی» به رویکردی «پیش‌کنشی» تغییر جهت داده است.

در مدل سنتی مدیریت خسارت، تمرکز اصلی بر این بود که پس از وقوع یک حادثه یا ضرر مالی، نحوه جبران آن خسارت بر اساس قراردادها صورت گیرد. در این حالت، بیمه‌گر تنها در مرحله پس از وقوع حادثه وارد عمل می‌شد تا اثرات منفی آن را تعدیل کند، بدون آنکه لزوماً بر پیشگیری از وقوع آن اثرگذار باشد.

در مقابل، پارادایم مدیریت ریسک و اعتبار، بر شناسایی، تحلیل و کنترل عوامل مولد ریسک پیش از وقوع آن‌ها متمرکز است. در این رویکرد جدید، هدف دیگر تنها پرداخت خسارت نیست، بلکه ایجاد سازوکارهایی است که احتمال وقوع ریسک را به حداقل برساند یا اثرات آن را از طریق ابزارهایی مانند تضمین اعتبار مدیریت کند.

در واقع، بیمه‌گر در این مدل، از یک پرداخت‌کننده خسارت به یک مشاور استراتژیک و تحلیل‌گر اعتبار تبدیل می‌شود که با بررسی دقیق توانمندی‌های مالی و رفتاری طرفین معامله، امنیت خاطر را به زنجیره تامین تزریق می‌کند.

این تغییر رویکرد باعث می‌شود که اعتماد در معاملات تجاری نه بر اساس حدس و گمان، بلکه بر اساس داده‌های تحلیلی و ارزیابی‌های تخصصی شکل بگیرد.

وقتی تمرکز از «جبران ضرر» به «مدیریت اعتبار» تغییر می‌یابد، فعالان اقتصادی می‌توانند با اطمینان بیشتری وارد قراردادهای بلندمدت شوند، چرا که ریسک‌های احتمالی پیش‌بینی شده و پوششی برای آن‌ها پیش‌بینی شده است. این امر منجر به کاهش هزینه‌های فرصت و افزایش سرعت گردش سرمایه در اقتصاد می‌گردد.

بیشتر بخوانید:بیمه دی پیشران نوآوری در صنعت بیمه / روایتی از دستاوردهای بزرگ بیمه دی در چهار ماه گذشته

این تحول منجر به پایداری بیشتر سیستم مالی می‌شود؛ زیرا با مدیریت فعال ریسک، تعداد حوادث منجر به خسارت کاهش یافته و جریان مالی در بازار به جای توقف در اثر ترس از عدم پرداخت، به صورت روان و مستمر جاری می‌شود. این انتقال از نگاه سنتی به نگاه مدرن، در واقع تبدیل کردن ابزار بیمه از یک «شبکه ایمنی برای سقوط» به یک «موتور محرک برای رشد و توسعه» است