«چای را فقط دم نمی‌کند؛ حالِ آدم‌ها را هم خوب می‌کند» / روایت مردی که کنار سماور، ستون نامرئی سازمان شد

خبرداری؟ به گزارش روابط عمومی شرکت مهندسی و ساخت تأسیسات دریایی ایران، در میان انبوه پروژه‌های بزرگ و تجهیزات پیشرفته، گاهی قهرمانان یک سازمان پشت میزهای مدیریتی نمی‌نشینند؛ بلکه کنار سماور ایستاده‌اند. امید بهمنی، یکی از همین چهره‌های بی‌هیاهو، از سال ۱۴۰۰ فعالیت خود را در این شرکت آغاز کرده و در این مدت، با نظم، مسئولیت‌پذیری و لبخند، به یکی از ماندگارترین چهره‌های سازمان تبدیل شده است.

وی که پیش از این در تالارها و رستوران‌های مختلف فعالیت داشته، در گفت‌وگویی صمیمی با روابط عمومی، تأکید کرد که انتخاب این حرفه ریشه در علاقه دارد: «وقتی با سلیقه و دقت کار می‌کنم، حال خودم هم خوب می‌شود. برایم مهم است که محیط مرتب باشد و کسی که از وسایل استفاده می‌کند، احساس احترام کند.» او حتی از جیب خودش برای زیباتر شدن فضای پذیرایی هزینه کرده است.

صرفه‌جویی و ابتکار؛ از یک جای مایع تا فلاسک آب جوش
بهمنی صرفه‌جویی را نه یک شعار، که بخشی از تعهد شغلی خود می‌داند و از تهیه یک جای مایع ویژه خبر داد که مصرف مواد شوینده را تقریباً نصف کرده است. همچنین ابتکار دیگر او، آماده نگه داشتن همیشگی یک فلاسک آب جوش برای مواقعی است که سماور در حال جوش آمدن است: «نمی‌گذارم همکاران دست خالی برگردند. این فقط آب جوش نیست؛ احترام به وقت آدم‌هاست.»

پذیرایی، یک کار تخصصی و آداب‌دار
این متصدی پذیرایی با اشاره به اینکه نحوه قرارگیری فنجان، نظم سینی و برخورد با مهمان دارای اصول خاصی است، تأکید کرد که این دانش را از طریق مطالعه، جست‌وجوی اینترنتی و تجربه به دست آورده و همچنان در حال یادگیری است. او انتقادپذیری را یکی از رمزهای رشد خود برشمرد و گفت: «همیشه به همکارانم می‌گویم اگر ایرادی می‌بینند، تذکر بدهند؛ آدم تا زمانی که سؤال می‌پرسد و انتقاد می‌شنود، می‌تواند رشد کند.»

اخلاق، برتر از کیفیت چای
بهمنی در پاسخ به این سؤال که مهم‌ترین اصل کارش چیست، بدون مکث پاسخ داد: «اخلاق.» او توضیح داد: «ممکن است بهترین چای دنیا را دم کنید، اما اگر با احترام رفتار نکنید، همه چیز بی‌ارزش می‌شود.» وی باوری عمیق به تأثیر عشق در کار دارد و می‌گوید: «واقعاً اعتقاد دارم اگر با دل چای درست کنی، مزه‌اش هم فرق می‌کند.»

از شرکت به‌مثابه یک کلاس زندگی تا آرزوی انتقال تجربه
امید بهمنی حضور در این شرکت را فراتر از یک محل کار دانست و گفت: «اینجا از همکارانم نوع صحبت کردن، احترام گذاشتن و حتی سبک زندگی را یاد گرفتم. احساس می‌کنم در این چند سال رشد کرده‌ام.» او آرزو دارد در آینده با قبول مسئولیتی، تجربه‌های خود را به نیروهای جدید منتقل کند و بر نظم، آموزش و صرفه‌جویی تأکید داشته باشد.

پیام پایانی: کاری که با وجدان باشد، دیده نشود هم ارزش دارد
وی در واپسین دقایق مصاحبه، از همه همکاران، مدیران و حتی منتقدان خود تشکر کرد و گفت: «عنوان شغلی مهم نیست؛ مهم این است که وقتی شب به خانه برمی‌گردیم، از خودمان و کاری که انجام داده‌ایم احساس رضایت داشته باشیم. اگر هرکدام از ما حال یک نفر را بهتر کنیم، یعنی آن روز را درست زندگی کرده‌ایم.»

بیشتر بخوانید: قدر‌دانی مدیرعامل و اعضای هیأت‌مدیره تاسیسات دریایی از کوشش های اعضا این شرکت

این گفت‌وگو بار دیگر ثابت کرد که ارزش یک سازمان را فقط پروژه‌های بزرگ نمی‌سازند؛ گاهی شخصیت یک مجموعه در رفتار آرام مردی دیده می‌شود که هر روز، با یک سینی چای، احترام را میان همکارانش توزیع می‌کند. شاید به همین دلیل است که نام امید بهمنی بارها در صندوق پیشنهادها تکرار شده؛ نه برای دیده شدن، بلکه برای اثری که در دل‌ها ماندگار کرده است.