اشتراک گذاری :
از همان بدو ورود، با توجه به ابعاد کلان فعالیتهای شرکت مهندسي و ساخت تأسیسات دریایی ايران و نقش حیاتی آن در پروژههای ملی کشور، حس غروري شيرين در قلبم داشتم؛ غرورِ حضور در واحدی که مأموریت راهبردی تأمین زیرساختهای فناوری اطلاعات و ارتباطات کل سازمان را بر عهده دارد. البته این حسِ افتخار، با اندکی دلواپسیِ طبیعی از سختیهای مسیر و مسئولیت سنگینی که پیش رو داشتم، همراه بود.
۲. وقتی برای نخستین بار وارد این حوزه در شرکت شدید، فکر میکردید این مسیر تا این اندازه برایتان ماندگار و جدی شود؟
راستش را بخواهید، وقتی چشمانداز توسعه واحد IT و نقش کلیدی آن را در تحقق استراتژیهای کلان سازمان درک کردم، خیلی زود دریافتم که این مسیر فراتر از یک شغل موقت است. همین همسویی اهداف شخصی با اهداف بزرگ شرکت، موجب شد تا حضور در این حوزه به عنوان یک انتخاب جدی، پایدار و ماندگار برای من تثبیت شود.
۳. از میان همه سالهایی که در این واحد فعالیت کردهاید، کدام دوره برایتان متفاوتتر و به یادماندنیتر بوده است؟
بدون تردید، دوره ارتقاء و یکپارچهسازی سامانههای نرمافزاری شرکت، از به یادماندنیترین و شاخصترین تجربههای کاری من است. در آن مقطع حساس، دقت، هماهنگی همهجانبه و کار تیمی منسجم اهمیت فوقالعادهای داشت. خوشحالم که نتیجه آن تلاشها ، به بهبود فرآیندهای کاری و تسهیل امور شرکت کمک شایانی کرد.
۴. در تمام این سالها، کار در حوزه پشتیبانی برای شما بیشتر از جنس مسئولیت اداری بوده یا همراهی با آدمها؟
به باور من، این دو مقوله هرگز از یکدیگر جدا نیستند. زمانی که همکاران با بروز یک مشکل فنی به ما مراجعه میکنند، پیش از هر چیز انتظار دارند کسی تماما پیگیر کارشان باشد و دغدغهشان را بشنود. از این رو، همین حس همراهی، بخش اصلی و جداییناپذیر مسئولیت حرفهای ماست.
۵. در لحظههایی که فشار کاری به اوج خود میرسد و چند موضوع همزمان پیش میآید، چطور تمرکز و آرامشتان را حفظ میکنید؟
در چنین شرایطی، با اولویتبندی بر مبنای میزان تأثیرگذاری هر نرمافزار بر جریان اصلی کار و آگاهی از این که هر خطای کوچک میتواند کل فرآیند عملیاتی را متوقف کند، سعی میکنم، اقدامات مؤثر را به صورت گامبهگام و با تمرکز بالا پیش ببرم.
۶. از نگاه شما، صبوری در کار پشتیبانی یک مهارتِ اکتسابی است یا یک ویژگی شخصیتی و ذاتی؟
در حوزه پشتیبانی سیستمها، صبوری بیش از آنکه صرفاً یک ویژگی اخلاقی یا شخصیتی باشد، یک «مسئولیت حرفهای و تعهد ساختاریافته» است؛ چراکه مواجهه مؤثر با طیف گستردهای از خطاهای سیستمی و پاسخگویی به درخواستهای کاربران ، نیازمند حوصله و برخوردی نظاممند و آرام است.
۷. شما سالها در یکی از بخشهای کمتر دیدهشده اما بسیار اثرگذار شرکت حضور داشتهاید؛ این دیدهشدنِ آگاهانه و چراغخاموش کار کردن را چطور معنا میکنید؟
اگر سیستمها بدون مشکل کار کنند و همکاران بتوانند با خیال راحت وظایفشان را انجام دهند، یعنی ما کارمان را درست انجام دادهایم. شاید نتیجه تلاشهای مستمر واحد فناوری اطلاعات همیشه جلوی چشم نباشد، اما اثر حیاتی آن در عملکرد روزانه و شریانهای اصلی سازمان کاملاً محسوس و جریانساز است.
۸. اگر سیستمهای اطلاعاتی شرکت میتوانستند درباره شما حرف بزنند، فکر میکنید چه میگفتند؟
میگفتند: «یاور همیشگی».
۹. وقتی به پشت سر نگاه میکنید، از چه چیزی در مسیر کاریتان بیشتر احساس رضایت و خشنودی دارید؟
بیشترین رضایت من از همسویی مستمر با اهداف کلان سازمان و تلاش مستمر در جهت تسریع و تسهیل دسترسی کاربران به اطلاعات است. اینکه میبینم با ارائه پشتیبانی مداوم، گامی مؤثر در راستای ارتقای بهرهوری سازمانی برداشتهام، برایم خوشایند است.
۱۰. اگر قرار باشد همکاران شرکت شما را با یک ویژگی اخلاقی به یاد بیاورند، دوست دارید آن ویژگی چه باشد؟
دوست دارم مرا به عنوان فردی «قابلاعتماد» و «مسئولیتپذیر» به یاد آورند؛ کسی که همواره تحت هر شرایطی پای تعهدات حرفهای و اخلاقی خود ایستاده است.
۱۱. شما در کنار مسئولیت حرفهای و سنگینتان، مادر هم هستید؛ این همراهیِ نقش مادری و مسئولیت کاری، چه تجربهها و درسهایی برای شما به همراه داشته است؟
مادر بودن به من یاد داده است که صبورتر باشم، برنامهریزی دقیقتری داشته باشم و برای هر دو حوزه کار و خانه، انرژی کیفی مفیدی اختصاص دهم. هرچند هماهنگ کردن این دو بخش همیشه آسان نبوده، اما باعث شده نگاه متعادلتر و عمیقتری به کار و زندگی داشته باشم؛ چرا که معتقدم هر دو نقش، نیازمند حضوری کیفی، مسئولانه و متعهدانه هستند.
۱۲. در سالهایی که هم در خانه و هم در محیط کار مسئولیتهای مهمی داشتهاید، چه چیزی بیشتر از همه به شما کمک کرده تا این تعادل را حفظ کنید؟
برنامهریزی منعطف، مدیریت زمانِ هوشمندانه و بالاتر از همه، حمایت و همراهی بیدریغ خانوادهام، بزرگترین تکیهگاه من برای حفظ این تعادل ظریف و حساس بوده است.
۱۳. مادر بودن در کنار سالها فعالیت در فضای دقیق و پرمسئولیت فناوری اطلاعات، چه رنگ و نگاهی به زندگی شما بخشیده است؟
رابطه عمیق مادری، مهارتهای مرا در مدیریت زمان و بحران تقویت کرد و از من انسانی مقاومتر، مهربانتر، صبورتر و در نهایت کارآمدتر ساخت تا بتوانم در هر دو نقش مؤثر عمل کنم.
۱۴. آیا تجربه مادری به شما کمک کرده تا در مواجهه با مسائل و آدمها در محیط کار، نگاه عمیقتر و منعطفتری داشته باشید؟
بله، قطعاً همینطور است. تجربه مادری به من آموخت که پیش از هرگونه قضاوت شتابزده، شرایط افراد را بهتر درک کنم. گاهی پشت یک درخواستِ فوری یا حتی یک ناراحتی و کلافگی کاری از سوی همکاران، دغدغهای پنهان وجود دارد که اگر با حوصله و گوش شنوا به آن توجه کنیم، حل مسئله بسیار آسانتر و اثربخشتر خواهد شد.
۱۵. در روزهایی که خستگی خانه و کار همزمان به سراغتان میآید، چه چیزی به شما انرژی و انگیزه دوباره میدهد؟
این آگاهی و باور قلبی که خستگیِ امروز من، سهمی هرچند کوچک در پیشرفت و بالندگی یک مجموعه بزرگ و ملی (تأسیسات دریایی) دارد، نیرویی تازه به من میبخشد. از طرف دیگر، كانون گرم و محبت خانوادهام همواره بزرگترین دلگرمی و محرک من برای ادامه مسیر بوده است.
۱۶. اگر به سالهای ابتدایی کارتان برگردید، چه توصیه مهمی به خودِ آن روزهایتان میکنید؟
به خودم میگفتم: «به تواناییها و ظرفیتهایت بیشتر اعتماد داشته باش، از آزمون و خطا بهعنوان ابزاری برای رشد و یادگیری استقبال کن.»
۱۷. برای بانوان جوانتری که میخواهند هم در مسیر شغلیشان مؤفق باشند و هم در زندگی شخصی تعادل برقرار کنند، چه توصیهای دارید؟
«استمرار در یادگیری» را به عنوان یک اصل همیشگی بپذیرند، در دنیای پويا امروز كه همه چيز هر لحظه در حال تغيير است. مسئولیتپذیر باشند و بدانند مسئولیتپذیری به معنای پذیرش شجاعانه اشتباه و تلاش برای اصلاح آن است.همواره در زندگی شخصی و کاری دیسیپلین و نظم داشته باشند و در نهایت، بین کار و زندگی، مرزهای هوشمندانهای تعیین کنند؛ چرا که موفقیت واقعی، در تعادل میان کار و زندگی معنا میشود.
۱۸. امروز که به کارنامه سالهای فعالیتتان نگاه میکنید، بیشتر احساس خستگی میکنید یا احساس افتخار؟
بیتردید احساس افتخار، همراه با اندکی خستگی شیرین؛ چرا که میدانم در مسیری گام برداشته و تلاش کردهام که ارزش ماندن، صبوری کردن را داشته است.
۱۹. اگر دوباره در ابتدای همین مسیر شغلی قرار بگیرید، باز هم همین راه را انتخاب میکنید؟
بیشک بله؛ باز هم همین مسیر را انتخاب میکردم، با همان تعهد، اما قطعاً با تجربهای افزون تر که امروز در مدیریت مسئولیتها دارم.
و در پایان، دوست دارید همکارانتان شما را بیشتر با تخصصتان به یاد بیاورند یا با منش و انسانیتتان؟
در پاسخ به این سؤال ارزشمند، اجازه میخواهم ابتدا از منظر سازمانی نگاهی به واحد درجهیک و تخصصی فناوری اطلاعات و ارتباطات شرکت داشته باشم:
واحد فناوری اطلاعات در شرکت مهندس و ساخت تأسیسات دریایی ايران، با چشمانداز ایجاد زیرساختی پایدار و مأموریتی خطیر در تأمین، پشتیبانی و بهروزرسانی مستمر سیستمهای نرمافزاری، سختافزاری و شبکه، نقشی کاملاً محوری در تحقق استراتژیهای کلان سازمان ایفا میکند.
این مؤفقیتها مرهون دانش تخصصی بهروز، تعهد حرفهای و رویکرد تعاملمحور با مدیریت محترم واحد است که با رهبری متعهدانه، حمایت بیدریغ، اعتماد و ایجاد فضایی کاملاً حرفهای و آرام، زمینه انجام بهتر امور را برای همگان فراهم کردهاند.
در این میان، همکاران گرانقدرم در بخش پشتیبانی نرمافزار، با دانش فنی بالا، صبر فراوان و دقتی مثالزدنی و با رویکردی کاربرمحور، نقشی بیبدیل در تداوم چرخه عملیاتی سازمان ایفا میکنند. آنها با حضور بهموقع، پاسخگویی مؤثر و حل پایدار مسائل، نه تنها آرامش و اعتماد را به محیط کار مي دهند، بلکه عملاً سرمایههای پنهان سازمان هستند که زحماتشان، هرچند کمتر دیده میشود، اما همواره ماندگار و ارزشمند است.
همچنین، تلاشهای خستگیناپذیر همه همکاران محترم که در بخشهای مختلف این واحد از زیرساخت شبکه و سختافزار گرفته تا توسعه و پیادهسازی سیستمهای اطلاعاتی – فعالیت میکنند،ستودنی است؛ چرا که مؤفقیت واحد فناوری اطلاعات، حاصل همافزایی و پیوستگی تمامی این زحمات بیوقفه است و بدون این تلاشهای تیمی، فرایندهای عملیاتی شرکت قطعاً با اختلال مواجه خواهند شد.
و اما در پاسخ به بخش دوم سوال شما؛ دوست دارم همکارانم مرا بیشتر با «منش، اخلاق و انسانیت» به یاد آورند. چراکه تخصص و مهارتهای فنی را همیشه میتوان با مطالعه، یادگیری و تجربه ارتقا داد؛
اما احترام، اخلاق حرفهای و انسانیت، ارزشهای اصیلی هستند که در گذر زمان ماندگار میمانند و امیدوارم از من، همین یاد نیک در ذهن همکاران عزیزم باقی بماند.
در آخر، حضور در کنار تیم ارزشمند فناوری اطلاعات و نیز تکتک همکاران محترم سازمان، برای من همواره مایه افتخار و آموختن بوده است.
گفتوگوی صمیمانه با فروغ منیعی، فراتر از مرور کارنامه حرفهای یک کارشناس واحد فناوری اطلاعات، ما را با حقیقتی مهم و انسانی روبهرو میکند؛ اینکه سازمانهای بزرگ و پروژهمحور، در کنار کدهای نرمافزاری، سامانههای پیچیده و زیرساختهای سختافزاری، به انسانهایی تکیه دارند که صبوری، تعهد و اخلاق حرفهای را به بخشی جداییناپذیر از کار خود تبدیل کردهاند.
روایت تلاشهای بیصدای بانوان همکار در پشتصحنه کلانپروژههای صنعت نفت و گاز و توازنی که آنان میان مسئولیتهای مادری و انضباط حرفهای برقرار میکنند، تصویری روشن از حضور ارزشمند و جریانساز زنانی است که با توانمندی، مسئولیتپذیری و عشق به کار، نقشی مؤثر در پیشبرد اهداف و توسعه سازمان ایفا میکنند؛ زنانی که شاید همواره در کانون توجه نباشند، اما حضورشان در تار و پود موفقیت سازمان جاری است.
برای فروغ منیعی و تمامی همکاران تلاشگر واحد فناوری اطلاعات که بیهیاهو، اما اثرگذار، پایداری فرآیندها و آرامش جریان کار را تضمین میکنند، تداوم موفقیت، سربلندی و روزهایی سرشار از آرامش و افتخار آرزومندیم.
روابط عمومي شركت مهندسي ساخت تأسيسات دريايي ايران
