انقلاب هیدروژن و فولاد سبز؛ گذار به فاز صنعتی

اشتراک گذاری :

خبرداری؟ گذار از DRI مبتنی بر گاز طبیعی به آهن احیای مستقیم هیدروژنی (H2-DRI) رسما از مرحله آزمایش‌های پایلوت به مقیاس‌پذیری صنعتی عبور کرد. دستاوردهای اخیر Baowu و Rio Tinto نشان می‌دهد که مخلوط‌های سنگان آهن Pilbara با عیار بالا، کاهش‌پذیری استثنایی در کوره‌های شفت H2 (مانند Midrex H2 و Tenova Energiron) از خود نشان می‌دهند و مصرف ویژه هیدروژن به ازای هر تن DRI را به‌طور قابل‌توجهی کاهش می‌دهند. به‌طور همزمان، تلاش برای یک «برچسب استاندارد فولاد سبز» توسط Recycling Europe، EEB و FEAD با هدف ایجاد یک آستانه سخت‌گیرانه کمتر از 0.6 کیلوگرم CO2 به ازای هر کیلوگرم فولاد است. این استانداردسازی یک بازار دو سطحی ایجاد خواهد کرد که به‌شدت DRI مبتنی بر زغال‌سنگ (رایج در هند و بخش‌هایی از خاورمیانه) و مسیرهای BF-BOF را جریمه می‌کند. برای مهندسان فولاد و مدیران کارخانه، ادغام مدل‌های پایداری BIM/CAM توسط ArcelorMittal نشان می‌دهد چگونه دوقلوهای دیجیتال اکنون در حال بهینه‌سازی ردپای کربن سازه‌های فلزی از طراحی تا تخریب هستند. ضرورت راهبردی برای فولادسازان ایرانی روشن است: کارخانه‌های MDR موجود باید برای تزریق هیدروژن (تا 30 درصد H2 در گاز احیاکننده) بازآفرینی شوند تا قابلیت صادرات در بازارهای تنظیم‌شده توسط کربن تا سال 2030 را حفظ کنند.

مسیر تولید فولادشدت کربن (kgCO2/kg)درصد تزریق هیدروژن (%)مصرف ویژه H2 (Nm3/تن)هزینه تولید ($/تن)سهم بازار جهانی (%)رشد سرمایه‌گذاری (%)آستانه استاندارد سبز
BF-BOF (زغال‌سنگ)2.100045068.0-2.50.6
DRI گاز طبیعی1.500041022.01.00.6
MDR خاورمیانه1.2010503807.54.50.6
H2-DRI (تجاری 2030)0.40308506202.528.00.6

منبع: greensteel

آنچه در این مطلب می خوانید

مطالب مرتبط

پربازدیدترین مطالب

آخرین اخبار سایت