بهشتی؛ صدای حقیقت، اندیشه‌ای ماندگار از هفتم تیر

خبرداری؟

بهشتی در روزگاری زندگی می‌کرد که جامعه ایران در میانه تحولات بزرگ سیاسی و اجتماعی قرار داشت. در چنین فضایی، آنچه او را متمایز می‌کرد نه صرفاً جایگاه و مسئولیت‌هایش، بلکه نوع نگاهش به انسان، جامعه و گفت‌وگو بود. او معتقد بود جامعه سالم، جامعه‌ای است که در آن اندیشه‌ها مجال طرح پیدا کنند و اختلاف نظرها نه به تقابل، بلکه به گفت‌وگو و فهم متقابل بینجامد.

از نگاه بهشتی، گفت‌وگو تنها یک مهارت ارتباطی نبود؛ بلکه راهی برای رشد فکری جامعه به شمار می‌رفت. او بارها تأکید می‌کرد که اگر فرهنگ شنیدن و استدلال در جامعه تقویت شود، بسیاری از سوءتفاهم‌ها و تنش‌ها جای خود را به همفکری و هم‌افزایی خواهد داد. همین نگاه باعث شد حتی در فضای پرتنش سال‌های نخست انقلاب نیز بر منطق، استدلال و احترام به نظر دیگران تأکید کند.

در کنار این نگاه فکری، بهشتی به اخلاق در عمل نیز اهمیت ویژه‌ای می‌داد. نظم در کار، جدیت در مسئولیت و احترام به وقت و حقوق دیگران از ویژگی‌هایی بود که اطرافیانش بارها به آن اشاره کرده‌اند. او باور داشت پیشرفت جامعه تنها با شعار به دست نمی‌آید، بلکه نیازمند انسان‌هایی است که در زندگی فردی و حرفه‌ای خود به مسئولیت، نظم و صداقت پایبند باشند.

یکی از مهم‌ترین آموزه‌های فکری او، نگاه متفاوت به مفهوم قدرت و مسئولیت بود. در نگاه بهشتی، مسئولیت نه ابزاری برای برتری، بلکه فرصتی برای خدمت به جامعه بود. همین نگاه در جمله‌ای که از او به یادگار مانده، به روشنی دیده می‌شود:

«ما شیفتگان خدمتیم، نه تشنگان قدرت.»

شهادت او در هفتم تیر ۱۳۶۰ پایانی بر زندگی‌اش بود، اما اندیشه‌ای که بر خردورزی، گفت‌وگو، کار جمعی و مسئولیت‌پذیری اجتماعی استوار بود، همچنان در حافظه تاریخی جامعه باقی مانده است.

امروز یادآوری نام و اندیشه دکتر بهشتی، تنها بازخوانی یک واقعه تاریخی نیست؛

بلکه فرصتی است برای تأمل در این پرسش که چگونه می‌توان در زندگی فردی و اجتماعی، با تکیه بر عقلانیت، اخلاق و فرهنگ گفت‌وگو جامعه‌ای سالم‌تر و انسانی‌تر ساخت.

روابط عمومي شركت مهندسي و ساخت تأسيسات دريايي ايران