حکمرانی حقوقی در نقطه صفرِ تصمیم‌سازی؛ گذار از «مدیریتِ دعاوی» به «صیانتِ پیش‌دستانه»

در ساختار سنتی بسیاری از سازمان‌ها، واحد حقوقی اغلب به‌عنوان «ایستگاه پایانی» شناخته می‌شود؛ بخشی که تنها زمانی به میدان می‌آید که گره‌ای کور شده، اختلافی حقوقی سر برآورده و پرونده‌ای روی میز قرار گرفته است. اما در مقیاس پروژه‌های بزرگ و پیچیده فراساحلی، این نگاه تقابلی نه تنها ناکارآمد، که پرهزینه است.