شرکت ملی صنایع مس و رشد فراتر از برنامه / مدیریت دارایی استراتژیک و خوداتکایی تکنولوژیک

خبرداری؟ شرکت ملی صنایع مس ایران (ایمیکو) به عنوان ستون فقرات صنعت فلزات کشور، دارای زنجیره تولید کاملی است که از معدن تا محصول نهایی را در بر می‌گیرد.

بهره‌برداری بهینه از معادن عظیمی مانند سرخون (بزرگترین معدن مس جهان از نظر ذخیره)، سریجان، شهربابک، میامی، گل‌گهر  و چادرملو سرمایه‌گذاری در اکتشافات اکتشافی در داخل و خارج از کشور برای شناسایی ذخایر جدید و افزایش ذخیره قطعی و احتمالی، اکتشاف و استخراج سنگ آهن (به ویژه در طرح‌های استراتژیک ملی مانند معدن سنگ آهن گل‌گهر یا پروژه‌های جدید تحت مالکیت ایمیکو یا شرکای آن و همچنین انجام پژوهش‌هایی برای توسعه فرآیندهای جدید، بهبود کیفیت محصولات و حل مشکلات فنی خطوط تولید از جمله مهم ترین برنامه های این شرکت در سال های اخیر بوده است.

نکته مهم اینکه هم‌زمان با بازدید مدیرعامل شرکت ملی صنایع مس ایران از مجتمع‌های مس سرچشمه و مس شهربابک، گزارش‌های ارائه‌شده در جلسات تولید این دو مجتمع از رشد فراتر از برنامه در بخش‌های مختلف زنجیره تولید مس و ثبت رکوردهای جدید در حوزه استخراج و فرآوری حکایت دارد؛ به‌گونه‌ای که تا ۷ خردادماه جاری، تولید مس محتوی در مجتمع مس سرچشمه به ۴۰هزار تن رسید و معدن میدوک نیز با ثبت استخراج ۹میلیون و ۴۰۱هزار تن در اردیبهشت‌ماه، رکوردی تازه در تاریخ بهره‌برداری خود به‌جا گذاشت.

براساس گزارش ارائه‌شده در جلسه تولید مجتمع مس سرچشمه، عملکرد این مجتمع از ابتدای سال جاری تا ۷ خردادماه در چند شاخص کلیدی فراتر از برنامه پیش‌بینی‌شده بوده است. در این مدت، تولید کنسانتره مس به حدود ۱۹۵هزار تن رسید که نسبت به برنامه ۴.۵ درصد رشد داشته است. همچنین میزان مس محتوی معدنی با ثبت رقم ۴۰هزار تن، ۴درصد بالاتر از برنامه محقق شده است.
در بخش تولید اسید سولفوریک نیز عملکرد مجتمع مطلوب ارزیابی شد؛ به‌طوری‌که حجم تولید این محصول با ثبت رقم ۹۳هزار تن، بیش از ۵درصد بالاتر از برنامه پیش‌بینی‌شده قرار گرفت.
گزارش عملکرد مجتمع مس سرچشمه همچنین نشان می‌دهد در بخش تغلیظ سرباره، تناژ کنسانتره تولیدی با رشد ۱۰درصدی همراه بوده که بیانگر بهره‌برداری مؤثر از ظرفیت‌های موجود و بهبود روند تولید در این بخش است.

در مجتمع مس شهربابک نیز گزارش تولید حاکی از ثبت رکوردهای جدید در بخش استخراج و فرآوری بود. براساس این گزارش، میزان کل استخراج از معدن مس میدوک در اردیبهشت‌ماه به ۹میلیون و ۴۰۱هزار تن رسید که در مقایسه با آخرین رکورد ماهانه ثبت‌شده در مردادماه ۱۴۰۴، رشد ۱۵.۶درصدی را نشان می‌دهد.
همچنین میزان سنگ سولفور فرآوری‌شده در کارخانه تغلیظ میدوک به حدود ۷۵۳هزار تن رسید که نسبت به رکورد ماهانه پیشین ثبت‌شده در فروردین‌ماه ۱۴۰۲، ۱.۸ درصد افزایش داشته است.
براساس گزارش ارائه‌شده در این جلسه، با وجود افت عیار ماده معدنی، تولید مس محتوی در دوماهه نخست سال جاری نسبت به برنامه و مدت مشابه سال گذشته افزایش محسوس و قابل توجهی داشته است؛ موضوعی که حاصل اجرای اقدامات اصلاحی، کاهش توقفات و بهبود فرآیندهای تولیدی عنوان شد.

این  وضعیت به خوبی نشان می دهد که سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌های منطقه‌ای معادن و کارخانه‌ها برای ارتقای کیفیت زندگی کارکنان و اهالی منطقه و هم افزایی این برنامه‌ها در کنار هم، زنجیره ارزش مس را در ایران تکمیل کرده و شرکت ملی صنایع مس ایران را به یکی از بزرگترین تولیدکنندگان مس در منطقه و جهان تبدیل کرده است.

مهم ترین دلایل رشد فراتر از برنامه در شرکت ملی صنایع مس

برخلاف بسیاری از شرکت‌های معدنی که بر فروش سنگ خام تمرکز دارند، ملی مس با سرمایه‌گذاری سنگین در بخش‌های پایین‌دستی (ذوب و پالایشگاه)، عملاً زنجیره ارزش را تا تولید کاتد مس تکمیل کرده است. این کار باعث شده تا نوسانات قیمت جهانی مس، تاثیر کمتر و قابل‌کنترل‌تری بر سودآوری شرکت داشته باشد.

تمرکز بر افزایش ظرفیت تولید کنسانتره در مجتمع‌هایی مانند سونگون و سرچشمه، نشان‌دهنده یک مدیریت دارایی استراتژیک است. این پروژه‌ها به شرکت اجازه داده است تا سهم بازار خود را حتی در شرایط تحریم‌های اقتصادی حفظ کرده و حتی گسترش دهد.

از سوی دیگر در شرایطی که تامین قطعات و فناوری‌های نوین تحت تاثیر محدودیت‌های بین‌المللی بوده، این شرکت با حمایت از شرکت‌های دانش‌بنیان داخلی و بومی‌سازی تکنولوژی‌های پیچیده در بخش‌های تغلیظ و ذوب، وابستگی خود به خارج را کاهش داده است. این «خوداتکایی تکنولوژیک»، ریسک توقف تولید را به شدت پایین آورده است.

بیشتر بخوانید:شرکت ملی مس و تنوع‌بخشی به منابع انرژی با توسعه تجدیدپذیرها / کاهش پیامدهای زیست‌محیطی و حرکت به سمت تولید پاک

موفقیت این شرکت در شفافیت مالی و تقسیم سود پایدار، باعث شده تا به عنوان یکی از مطمئن‌ترین نمادها برای سرمایه‌گذاران بورسی شناخته شود. این شرکت با مدیریت نقدینگی، توانسته است هزینه‌های مالی پروژه‌های توسعه‌ای خود را تا حد زیادی از منابع داخلی و افزایش سرمایه تامین کند، بدون اینکه در تله بدهی‌های بانکی گرفتار شود.