بیست‌وسومین همایش تعالی سازمانی/ گذار از ارزیابی به تحول پایدار /تغییر رویکرد از ارزیابی تشریفاتی به تحول راهبردی

خبرداری؟ بیست‌وسومین همایش تعالی سازمانی در شرایطی برگزار خواهد  شد که سازمان‌های ایرانی بیش از هر زمان دیگری با عدم‌قطعیت‌های محیطی، فشارهای اقتصادی و تحولات شتابان فناورانه مواجه‌اند. این دوره از همایش، فراتر از یک رویداد ارزیابانه، به بستری برای بازاندیشی در مفهوم «تعالی» و نقش آن در تاب‌آوری و پایداری سازمان‌ها تبدیل شده است.

تمرکز محتوایی همایش بر تحول سازمانی، نوآوری، چابکی و بهره‌گیری هوشمندانه از مدل‌های تعالی، نشان‌دهنده تغییری معنادار در نگاه سیاست‌گذاران و مدیران ارشد به این حوزه خواهد بود. در واقع، پیام اصلی این دوره این است که تعالی سازمانی دیگر صرفاً ابزاری برای رتبه‌بندی یا دریافت تندیس نیست، بلکه یک مسیر یادگیری مستمر برای خلق ارزش پایدار ذی‌نفعان محسوب میگردد.

ارائه تجربیات سازمان‌های موفق نشان خواهد داد که پیاده‌سازی مدل‌های تعالی، زمانی اثربخش خواهد بود که با استراتژی، فرهنگ سازمانی و نظام تصمیم‌گیری پیوند واقعی داشته باشد. بسیاری از سخنرانان بر این نکته تأکید کردند که تقلید صوری از مدل‌ها، بدون تعهد رهبری و مشارکت کارکنان، نه‌تنها مزیت رقابتی ایجاد نمی‌کند بلکه می‌تواند منجر به فرسودگی سازمانی شود.

در این میان، نقش رهبری تحول‌آفرین، مدیریت داده‌محور، و توجه به سرمایه انسانی به‌عنوان موتور اصلی تعالی، از محورهای برجسته همایش بود. همچنین پرداختن به موضوعاتی همچون پایداری، مسئولیت اجتماعی و حکمرانی سازمانی، نشان داد که مفهوم تعالی در حال حرکت به سمت نگاهی جامع‌تر و همسو با استانداردهای جهانی است.

بیست‌وسومین همایش تعالی سازمانی را می‌توان نشانه‌ای از بلوغ این جریان در کشور دانست؛ جریانی که اگر از سطح همایش‌ها و ارزیابی‌ها فراتر رود و به عمل مدیریتی روزمره راه یابد، می‌تواند نقش مهمی در ارتقای بهره‌وری و رقابت‌پذیری سازمان‌های ایرانی ایفا کند.

تحلیل اهداف بیست‌وسومین همایش تعالی سازمانی؛ تغییر رویکرد از ارزیابی تشریفاتی به تحول راهبردی

بیست‌وسومین همایش تعالی سازمانی را می‌توان نقطه عطفی در مسیر تکامل این رویداد دانست؛ همایشی که اهداف آن نسبت به دوره‌های پیشین، از تمرکز صرف بر ارزیابی و اعطای جوایز، به سمت ایجاد درک عمیق‌تر از تحول سازمانی و پایداری راهبردی تغییر جهت داده است.

در دوره‌های ابتدایی و حتی میانی همایش، هدف اصلی بیشتر بر ترویج مدل‌های تعالی، نهادینه‌سازی زبان مشترک ارزیابی و ایجاد انگیزه رقابتی میان سازمان‌ها استوار بود. در آن مقاطع، دریافت تندیس و گواهی‌نامه، به‌عنوان خروجی ملموس همایش، نقش پررنگ‌تری نسبت به یادگیری سازمانی ایفا می‌کرد و بسیاری از سازمان‌ها، تعالی را پروژه‌ای مقطعی تلقی می‌کردند.

اما در بیست‌وسومین دوره، اهداف برگزاری همایش به‌وضوح دستخوش بازتعریف شده است. تمرکز اصلی بر کمک به سازمان‌ها برای عبور از شرایط پیچیده و ناپایدار محیطی، ارتقای تاب‌آوری، و پیوند دادن تعالی با استراتژی‌های کلان کسب‌وکار قرار خواهد گرفت. این تغییر نشان می‌دهد برگزارکنندگان، تعالی سازمانی را نه یک مقصد، بلکه یک مسیر مستمر تحول می‌دانند.

مقایسه محتوای ارائه‌شده در دوره آتی، با دوره‌های قبل نشان می‌دهد که موضوعاتی نظیر چابکی سازمانی، تحول دیجیتال، داده‌محوری در تصمیم‌گیری، توسعه سرمایه انسانی و پایداری جایگزین نگاه سنتی به معیارها و امتیازدهی خواهند شد. در حالی که در دوره‌های گذشته «چگونه امتیاز بیشتری بگیریم» پرسش غالب بود، در این دوره سؤال محوری به «چگونه ارزش بیشتری خلق کنیم» تغییر یافته است.

از منظر اهداف کلان، بیست‌وسومین همایش تلاش کرده است فاصله میان مدل‌های تعالی و واقعیت‌های اجرایی سازمان‌ها را کاهش دهد. تأکید بر تجربیات واقعی سازمان‌ها و شکست‌ها و چالش‌های مسیر تعالی، تفاوت مهمی با دوره‌هایی دارد که بیشتر بر ارائه الگوهای ایده‌آل و دستاوردهای موفق تمرکز داشتند.

در مجموع، مقایسه دوره آتی، با دوره‌های پیشین نشان می‌دهد که همایش تعالی سازمانی در حال عبور از یک رویکرد نمادین و تشریفاتی به سمت یک پلتفرم یادگیری و جهت‌دهی مدیریتی است. تداوم این رویکرد می‌تواند نقش همایش را از یک رویداد سالانه به ابزاری مؤثر برای ارتقای بلوغ مدیریتی و رقابت‌پذیری سازمان‌های ایرانی ارتقا دهد.

دستاوردهای ملموس و آمارمحور بیست‌وسومین همایش تعالی سازمانی

بیست‌وسومین همایش تعالی سازمانی از منظر خروجی‌های عینی و داده‌محور، نسبت به بسیاری از دوره‌های پیشین، نتایج قابل‌توجه‌تری را ثبت خواهدکرد؛ نتایجی که نشان‌دهنده حرکت تدریجی این رویداد از یک همایش نمادین به یک ابزار اثرگذار مدیریتی خواهدبود.

نخستین دستاورد ملموس، افزایش مشارکت سازمان‌ها در فرآیندهای ارزیابی عمیق است. بر اساس داده‌های ارائه‌شده در همایش های گذشته، سهم سازمان‌هایی که وارد سطوح بالاتر ارزیابی (چندبعدی و بلوغ‌محور) شده‌اند، نسبت به دوره‌های پیشین رشد معناداری داشته است. این موضوع نشان می‌دهد نگاه سازمان‌ها از «دریافت گواهی» به «شناسایی شکاف‌های واقعی عملکرد» تغییر خواهد کرد..

از منظر سرمایه انسانی، نتایج ارزیابی‌ها حاکی از آن است که بخش قابل‌توجهی از سازمان‌های حاضر، طی یک تا دو سال اخیر، بهبود محسوسی در شاخص‌هایی مانند مشارکت کارکنان، نظام‌های جانشین‌پروری و توسعه شایستگی‌های مدیریتی ثبت کرده‌اند. این در حالی است که در دوره‌های قبل، بیشترین ضعف سازمان‌ها دقیقاً در همین حوزه گزارش می‌شد.

در حوزه فرآیندها و بهره‌وری عملیاتی نیز داده‌ها نشان می‌دهد سازمان‌هایی که حداقل دو دوره متوالی در فرآیند تعالی حضور داشته‌اند، نسبت به میانگین صنعت خود، عملکرد باثبات‌تری در شاخص‌هایی مانند کاهش دوباره‌کاری، بهبود زمان ارائه خدمت و یکپارچگی فرآیندها داشته‌اند. این همبستگی آماری، یکی از شواهد عینی اثربخشی رویکرد بلندمدت به تعالی خواهدبود..

یکی دیگر از دستاوردهای قابل اندازه‌گیری دوره آتی، افزایش وزن معیارهای تحول دیجیتال و داده‌محوری در نتایج ارزیابی‌هاست. طبق گزارش‌های تحلیلی ارائه‌شده، تعداد سازمان‌هایی که از سیستم‌های تصمیم‌یار، داشبوردهای مدیریتی و تحلیل داده در سطح راهبردی استفاده می‌کنند، نسبت به دوره‌های پیشین رشد قابل‌توجهی داشته و این شاخص به یکی از عوامل تمایز سازمان‌های متعالی تبدیل شده است.

در بعد پایداری و مسئولیت اجتماعی نیز آمارها نشان می‌دهد سهم سازمان‌هایی که برنامه‌های مدون ESG، کاهش مصرف منابع و تعامل ساختاریافته با ذی‌نفعان دارند، افزایش یافته است؛ موضوعی که در دوره‌های قبل، اغلب به‌صورت اقدامات پراکنده و غیرسیستمی گزارش می‌شد.

بیشتر بخوانید:بیست و سومین همایش تعالی سازمانی با رویکرد تاب آوری و تداوم کسب و کار (+ موشن)

در مجموع، دستاوردهای آماری بیست‌ودومین همایش تعالی سازمانی نشان می‌دهد که خروجی این رویداد، به‌تدریج در حال تبدیل شدن به بهبودهای قابل اندازه‌گیری در عملکرد واقعی سازمان‌هاست. هرچند فاصله تا نهادینه‌شدن کامل این دستاوردها در سطح اقتصاد ملی همچنان وجود دارد و بیست و سومین همایش، روند داده‌ها حاکی از بلوغ تدریجی و اثربخشی فزاینده این جریان است.