
اشتراک گذاری :
خبرداری؟ شرکت پتروشیمی تبریز در پاسخ به پرسشهای سهامداران و فعالان بازار سرمایه در سامانه تدان و در پی مکاتبه انجامشده از طریق سامانه کدال، جزئیات تازهای از وضعیت عملیاتی، عملکرد مالی و برنامههای توسعهای خود ارائه کرده است.
این توضیحات علاوه بر تشریح عوامل رشد حاشیه سود شرکت، موضوعاتی همچون خسارتهای ناشی از جنگ، تأمین خوراک واحدهای تولیدی، اختلاف مالی با شرکت پلینار، پروژه پلیاتیلن ۳۱۰ هزار تنی، طرح EBSM و برنامه افزایش سرمایه را نیز شامل میشود.
رشد حاشیه سود پتروشیمی تبریز به ۳۱ درصد؛ چشمانداز نیمه دوم سال چگونه است؟
یکی از مهمترین نکات مطرحشده در پاسخهای پتروشیمی تبریز، افزایش حاشیه سود ناخالص شرکت از حدود ۱۵ درصد به ۳۱ درصد در گزارش ششماهه نخست سال ۱۴۰۵ است.
مدیریت شرکت، تغییرات نرخ ارز، افزایش قیمت فروش محصولات و فاصله زمانی میان رشد نرخ فروش و افزایش قیمت خوراک را از عوامل اصلی بهبود این شاخص عنوان کرده است.
بر اساس توضیحات ارائهشده، قیمت خوراکهایی مانند نفتا و بوتان در دورههای مشخص و با اتکا به مبانی و نشریات معتبر بینالمللی تعیین میشود. نرخ سایر مواد اولیه از جمله بنزن و استایرن مونومر نیز تابع ضوابط مراجع قیمتگذاری مربوط است.
پتروشیمی تبریز همچنین تأکید کرده است که میزان سودآوری شرکت تنها به نرخ ارز و قیمت مواد اولیه وابسته نیست و شرایط بازار، عرضه و تقاضا، هزینههای تولید و بازاریابی نیز در عملکرد مالی مجموعه نقش دارند.
نکته قابل توجه برای سهامداران اینکه مدیریت شرکت انتظار ندارد در کوتاهمدت افت قابل ملاحظهای در حاشیه سود نیمه دوم سال اتفاق بیفتد.
خسارت ۱۰۰ میلیون دلاری جنگ؛ فقط بخشی از زیان در محاسبات مالیاتی لحاظ شد
پتروشیمی تبریز در بخش دیگری از پاسخهای خود، جزئیات ارزیابی خسارتهای ناشی از جنگ و نحوه انعکاس آن در صورتهای مالی را تشریح کرده است.
طبق گزارش مستندسازی و ارزیابی خسارت که در ۱۰ آبان ۱۴۰۵ تهیه شده، ارزش جایگزینی تجهیزات و داراییهای آسیبدیده حدود ۱۰۰ میلیون دلار، معادل ۱۴۳ هزار و ۳۳۵ میلیارد و ۵۰۰ میلیون ریال برآورد شده است.
شرکت با استناد به ماده ۱۶۵ قانون مالیاتهای مستقیم و آییننامه اجرایی آن، درخواست پذیرش خسارتها و کسر آنها از درآمد مشمول مالیات سال ۱۴۰۵ و سالهای بعد را به سازمان امور مالیاتی ارائه کرده است.
با این حال، مدیریت برای رعایت اصل احتیاط در گزارشگری مالی، تاکنون تنها ۲۶ درصد از خسارت برآوردشده، معادل ۳۷ هزار و ۶۴۴ میلیارد و ۶۰۵ میلیون ریال را در محاسبات مالیاتی منظور کرده است.
اثر مالیاتی این اقدام حدود ۹ هزار و ۳۸۲ میلیارد و ۹۱۷ میلیون ریال بوده که در صورتهای مالی ششماهه منعکس شده و به افزایش سود خالص گزارششده منجر شده است.
البته پذیرش نهایی این رقم همچنان به بررسی و تأیید سازمان امور مالیاتی وابسته است.
بازسازی واحد BD و تأمین خوراک ABS؛ جبران محدودیت بوتادین از بازار داخلی
در خصوص خسارتهای واردشده به واحد بوتادین (BD)، پتروشیمی تبریز اعلام کرده است که عملیات جمعآوری تجهیزات آسیبدیده به پایان رسیده و تجهیزات بر اساس شرایط فنی در سه گروه طبقهبندی شدهاند.
این طبقهبندی شامل تجهیزات غیرقابل استفاده، تجهیزات قابل تعمیر با امکانات داخلی شرکت و تجهیزات سالم و قابل بهرهبرداری است.
با وجود انجام ارزیابیهای اولیه، هزینه نهایی بازسازی و جایگزینی تجهیزات هنوز مشخص نشده و تعیین رقم قطعی به تکمیل بررسیهای فنی وابسته است.
از سوی دیگر، شرکت درباره وضعیت بیمه خسارتهای جنگی اعلام کرده است که اگرچه تأسیسات تولیدی و ساختمانهای صنعتی تحت پوشش بیمه قرار داشتهاند، اما بیمه ایران بهصورت رسمی اعلام کرده بیمهنامه تمامخطر اموال، خسارتهای ناشی از جنگ را پوشش نمیدهد.
در بخش تأمین خوراک نیز پتروشیمی تبریز برای رفع محدودیت بوتادین مورد نیاز واحد ABS، قراردادهای تأمین با شرکتهای داخلی را فعال کرده و توانسته بخش عمده کمبود خوراک را جبران کند.
مدیریت شرکت با توجه به بهبود شرایط تأمین بوتادین، تحقق برنامه تولید واحد ABS را امکانپذیر دانسته و از احتمال بهبود حاشیه سود این محصول با توجه به قیمتهای بازار خبر داده است.
پروژه پلیاتیلن ۳۱۰ هزار تنی؛ هدفگذاری سود سالانه ۶ هزار میلیارد تومانی
یکی از مهمترین برنامههای توسعهای پتروشیمی تبریز، احداث واحد پلیاتیلن سنگین با ظرفیت تولید سالانه ۳۱۰ هزار تن است؛ طرحی که میتواند ظرفیت تولید و ترکیب محصولات این شرکت را تحت تأثیر قرار دهد.
برنامه اولیه مدیریت، بهرهبرداری از این پروژه تا پایان سال ۱۴۰۶ است؛ اما شرکت در محاسبات اقتصادی و ارزشگذاری خود، با رویکرد محافظهکارانه، نیمه دوم سال ۱۴۰۷ را بهعنوان زمان آغاز بهرهبرداری در نظر گرفته است.
مخارج تکمیلی مورد نیاز برای اتمام پروژه نیز حدود ۷ هزار میلیارد تومان بهعلاوه ۲۲ میلیون دلار برآورد شده است.
بر اساس آخرین ارزیابی اقتصادی انجامشده در شهریورماه ۱۴۰۵، در صورت دستیابی به ۸۰ درصد ظرفیت تولید در سال ۱۴۰۷، سود خالص سالانه این طرح میتواند به حدود ۶ هزار میلیارد تومان برسد.
همچنین شاخصهای اقتصادی پروژه به شرح زیر اعلام شده است:
ظرفیت اسمی تولید: ۳۱۰ هزار تن در سال
سود خالص سالانه پیشبینیشده: حدود ۶ همت
نرخ بازده داخلی سرمایهگذاری: ۱۸.۲۱ درصد
دوره بازگشت سرمایه: حدود ۶ سال
این ارقام نشان میدهد که پروژه پلیاتیلن سنگین یکی از مهمترین عوامل مورد توجه در ارزیابی چشمانداز سودآوری میانمدت پتروشیمی تبریز است.
تأمین خوراک اتیلن پروژه پلیاتیلن؛ قرارداد با سه پتروشیمی
تأمین پایدار اتیلن از پیشنیازهای اصلی راهاندازی واحد جدید پلیاتیلن است.
پتروشیمی تبریز اعلام کرده در شرایط فعلی امکان دریافت ۱۰ تن اتیلن در ساعت را دارد و افزایش ظرفیت انتقال تا ۴۰ تن در ساعت نیز پیشتر بهصورت عملی آزمایش شده است.
این شرکت برای تأمین خوراک مورد نیاز واحد جدید، قراردادهای بلندمدتی با پتروشیمیهای گچساران، بوشهر و مروارید منعقد کرده است.
به گفته مدیریت، ظرفیت قراردادهای تأمینشده پاسخگوی نیاز واحد جدید خواهد بود و زیرساختهای جانبی پروژه نیز مطابق برنامه زمانبندی، پیش از آغاز بهرهبرداری تکمیل و وارد مدار میشوند.
اختلاف ۱.۶ همتی پتروشیمی تبریز با پلینار به مرحله حقوقی رسید
یکی دیگر از موضوعات مطرحشده در شفافسازی اخیر، اختلاف مالی پتروشیمی تبریز با شرکت پلینار بر سر نرخ محاسبه و فروش پروپیلن است.
بر اساس توضیحات شرکت، از شهریورماه ۱۴۰۲ و به دلیل زیانده بودن محصول تحویلی، صورتحسابهای پروپیلن بر مبنای بهای تمامشده تولید بهعلاوه ۱۷ درصد سود، با تلورانس مثبت و منفی ۳ درصد صادر شده است.
با این حال، اختلاف نظر در نحوه محاسبه نرخ و پرداخت صورتحسابها به ایجاد مغایرت مالی میان دو شرکت منجر شده است.
طبق صورت مغایرت تهیهشده تا پایان شهریورماه ۱۴۰۵، مجموع اختلاف ثبتشده حدود ۱۶ هزار و ۴۰۶ میلیارد ریال است که پس از کسر مالیات بر ارزش افزوده، اصل اختلاف به حدود ۱۴ هزار و ۹۲۶ میلیارد ریال میرسد.
این پرونده در حال حاضر از طریق مراجع حقوقی پیگیری میشود. پتروشیمی تبریز همچنین اعلام کرده برای رعایت اصل احتیاط و حفظ حقوق سهامداران، این مطالبات را در ارزشگذاری شرکت منظور نکرده است.
تقسیم سود و افزایش سرمایه؛ برنامه پتروشیمی تبریز برای تأمین منابع مالی
مدیریت پتروشیمی تبریز در پاسخ به پرسشهای سهامداران درباره تفاوت سود خالص تلفیقی و جریان نقد عملیاتی پس از مالیات، به سیاستهای مالی گروه گسترش نفت و گاز پارسیان اشاره کرده است.
بر اساس توضیحات شرکت، سیاست کلی گروه بر تقسیم حداکثری سود استوار است؛ با این حال، در سال گذشته به دلیل ضرورت تأمین منابع مالی برای اجرای طرحهای توسعهای، تقسیم سود به حداقل ممکن محدود شد.
مدیریت اعلام کرده پس از بهرهبرداری از پروژه پلیاتیلن سنگین، سیاست معمول گروه برای تقسیم حداکثری سود مجدداً دنبال خواهد شد.
همچنین توافقهایی با بانکهای پرداختکننده تسهیلات و بانکهای عامل برای تمدید یکساله اصل تسهیلات از محل سود سهام انجام شده و سود تسهیلات نیز پرداخت شده است.
از سوی دیگر، با موافقت سهامداران عمده، افزایش سرمایه از محل سود انباشته و مطالبات نیز پس از اتمام عرضه اولیه در برنامه شرکت قرار گرفته است.
پروژه EBSM؛ کاهش هزینه استایرن و صرفهجویی ۱۸۵ میلیارد تومانی در حمل
پروژه EBSM یکی دیگر از طرحهای مهم پتروشیمی تبریز است که با هدف بهبود وضعیت تأمین استایرن مونومر و کاهش هزینههای تولید دنبال میشود.
بر اساس اعلام شرکت، محدودیت منابع مالی موجب شده اجرای این پروژه به تأمین منابع مستقل و استفاده از روشهایی مانند فاینانس داخلی یا خارجی وابسته باشد.
زمان پیشبینیشده برای تکمیل و راهاندازی طرح، نیمه نخست سال ۱۴۰۷ اعلام شده است.
در شرایط فعلی، ظرفیت تولید استایرن مونومر پتروشیمی تبریز در سال ۱۴۰۵ حدود ۹۵ هزار تن است و بخشی از نیاز خوراک این بخش نیز از طریق سهمیه ۵۰ هزار تنی پتروشیمی پارس تأمین میشود.
مدیریت شرکت معتقد است با راهاندازی پروژه EBSM، امکان تأمین استایرن با هزینهای کمتر از بهای تمامشده فعلی فراهم خواهد شد.
یکی از مزیتهای اقتصادی این طرح، حذف هزینههای حمل استایرن مونومر است؛ هزینهای که در وضعیت فعلی حدود ۱۸۵ میلیارد تومان در سال برآورد شده و بهطور متوسط سالانه ۳۵ درصد افزایش مییابد.
عملکرد تولیدی پتروشیمی تبریز در نیمه نخست ۱۴۰۵؛ رشد استایرن و افت برخی محصولات
اطلاعات ارائهشده از عملکرد ششماهه نخست سال ۱۴۰۵ نشان میدهد تولید محصولات پتروشیمی تبریز در برخی گروهها مطابق برنامه و در برخی دیگر کمتر از اهداف تعیینشده بوده است.
طبق اعلام شرکت، تولید پلیاتیلن با وجود شرایط اضطراری کشور مطابق برنامه پیشبینیشده محقق شده است.
در مقابل، تولید پلیپروپیلن حدود ۱۵ درصد کاهش داشته است. بخشی از این افت به تعهدات شرکت برای تحویل پروپیلن به پالایش پارس و بخش دیگر به شرایط تأمین و کیفیت خوراک مربوط میشود.
در گروه محصولات استایرنی، برنامه تولید اصلاحشده سال ۱۴۰۵ حدود ۹۸ هزار و ۵۰۰ تن تعیین شده که میزان تحقق آن تا زمان ارائه گزارش به ۱۲۶.۷ درصد رسیده است.
همچنین تولید استایرن انبساطی حدود ۳ درصد و تولید ABS حدود ۸ درصد کمتر از برنامه بوده است. توقف واحدها، محدودیت تأمین مواد شیمیایی و کمبود برخی مواد اولیه از عوامل مؤثر بر این کاهش عنوان شدهاند.
افزایش سهم LPG در خوراک؛ انعطافپذیری بیشتر در برابر محدودیت نفتا
پتروشیمی تبریز برای کاهش وابستگی به نفتا و مدیریت محدودیتهای تأمین این خوراک، اقداماتی را با هدف افزایش انعطافپذیری واحد الفین اجرا کرده است.
بر اساس طراحی اولیه، ترکیب خوراک این واحد شامل ۱۸ درصد گاز مایع و بوتان و ۸۲ درصد نفتا بوده است.
با اجرای پروژه افزایش انعطافپذیری مصرف LPG، امکان افزایش سهم این خوراک تا ۳۵ درصد فراهم شده است.
البته مدیریت شرکت تأکید کرده جایگزینی کامل نفتا با گاز مایع بدون اعمال تغییرات فنی و اصلاحات مورد نیاز در تجهیزات و فرآیند تولید امکانپذیر نیست.
این اقدام میتواند در شرایط محدودیت عرضه نفتا، به مدیریت بهتر خوراک و حفظ پایداری تولید کمک کند.
برنامه صادرات پتروشیمی تبریز؛ تمرکز بر بازارهای CIS، GCC، اروپا و آسیا
پتروشیمی تبریز درباره برنامههای صادراتی خود اعلام کرده است که با وجود محدودیتهای مرتبط با شرایط تنگه هرمز، توان تولید و صادرات محصولات مطابق اهداف برنامهریزیشده را دارد.
بازارهای هدف صادراتی شرکت شامل کشورهای حوزه CIS، کشورهای عضو شورای همکاری خلیج فارس (GCC)، اروپا و آسیاست.
با این حال، مدیریت به دلیل ملاحظات تحریمی و ضرورت حفظ منافع سهامداران، از اعلام جزئیات دقیق بازارهای مقصد خودداری کرده است.
بیشتر بخوانید:پتروشیمی تبریز با محوریت کیفیت؛ توسعه مزیت رقابتی در بازارهای داخلی و جهانی
زمان تعمیرات اساسی پتروشیمی تبریز مشخص شد؛ اورهال بعدی در سال ۱۴۰۹
در بخش دیگری از پاسخهای منتشرشده، برنامه تعمیرات اساسی مجتمع نیز تشریح شده است.
بر اساس اعلام شرکت، تعمیرات اساسی کل مجتمع بهطور معمول هر پنج سال یکبار انجام میشود. آخرین اورهال مجموعه در خرداد و تیرماه ۱۴۰۴ به اجرا درآمده و تعمیرات اساسی بعدی برای سال ۱۴۰۹ برنامهریزی شده است.
در واحدهای اتیلبنزن و استایرن مونومر، زمانبندی تعمیرات به وضعیت کاتالیستها و راندمان عملیاتی وابسته است و معمولاً هر دو تا سه سال یکبار انجام میشود.
بر همین اساس، تعمیرات اساسی بعدی این واحدها برای سال ۱۴۰۶ پیشبینی شده است.
هزینه اجرای آخرین تعمیرات اساسی کل مجتمع در سال ۱۴۰۴ نیز حدود ۲ میلیون و ۷۲۵ هزار دلار اعلام شده است.
جدول مهمترین اطلاعات مالی و توسعهای پتروشیمی تبریز
| شاخص | اطلاعات اعلامشده |
|---|---|
| حاشیه سود ناخالص ششماهه ۱۴۰۵ | ۳۱ درصد |
| خسارت برآوردشده جنگی | ۱۰۰ میلیون دلار |
| سهم خسارت لحاظشده در محاسبات مالیاتی | ۲۶ درصد |
| مبلغ خسارت کسرشده از درآمد مشمول مالیات | ۳۷,۶۴۴,۶۰۵ میلیون ریال |
| اثر مالیاتی منعکسشده در سود خالص | ۹,۳۸۲,۹۱۷ میلیون ریال |
| ظرفیت پروژه پلیاتیلن سنگین | ۳۱۰ هزار تن در سال |
| مخارج تکمیلی پروژه پلیاتیلن | ۷ هزار میلیارد تومان و ۲۲ میلیون دلار |
| سود خالص سالانه پیشبینیشده پروژه | حدود ۶ هزار میلیارد تومان |
| نرخ بازده داخلی پروژه | ۱۸.۲۱ درصد |
| دوره بازگشت سرمایه | حدود ۶ سال |
| زمان محافظهکارانه بهرهبرداری پلیاتیلن | نیمه دوم ۱۴۰۷ |
| ظرفیت انتقال اتیلن | تا ۴۰ تن در ساعت |
| اختلاف مالی با پلینار | ۱۶,۴۰۶,۴۶۳ میلیون ریال |
| اصل اختلاف بدون مالیات ارزش افزوده | ۱۴,۹۲۶,۸۶۹ میلیون ریال |
| هزینه سالانه حمل استایرن | حدود ۱۸۵ میلیارد تومان |
| زمان پیشبینیشده راهاندازی EBSM | نیمه نخست ۱۴۰۷ |
| برنامه تعمیرات اساسی کل مجتمع | سال ۱۴۰۹ |
| هزینه اورهال سال ۱۴۰۴ | حدود ۲.۷۲۵ میلیون دلار |
جمعبندی؛ آینده پتروشیمی تبریز به تحقق طرحهای توسعهای گره خورد
پاسخهای تازه پتروشیمی تبریز به سهامداران نشان میدهد این شرکت در کنار حفظ حاشیه سود ناخالص حدود ۳۱ درصدی، برنامههای متعددی برای افزایش ظرفیت تولید، مدیریت هزینهها و تأمین پایدار خوراک در دستور کار دارد.
در این میان، پروژه پلیاتیلن سنگین با ظرفیت ۳۱۰ هزار تن در سال و سود خالص پیشبینیشده حدود ۶ همتی، مهمترین طرح توسعهای شرکت از منظر سودآوری آینده به شمار میرود. همچنین پروژه EBSM با هدف کاهش هزینه تأمین استایرن و حذف هزینههای قابل توجه حمل، میتواند بر ساختار هزینهای شرکت اثرگذار باشد.
با این حال، تعیین تکلیف خسارتهای جنگی، تأمین منابع مالی طرحهای توسعهای، وصول مطالبات اختلافی از پلینار و پایبندی به زمانبندی اجرای پروژهها همچنان از متغیرهای مهم پیش روی پتروشیمی تبریز هستند.
در نهایت، میزان موفقیت شرکت در تبدیل طرحهای توسعهای به ظرفیت تولید واقعی و جریان نقد عملیاتی پایدار، نقش تعیینکنندهای در چشمانداز سودآوری و ارزشگذاری آینده آن در بازار سرمایه خواهد داشت.