Menu
اشتراک گذاری :
خبرداری؟ روابط بازرگانی بین بندر چابهار و پاکستان، فراتر از یک تبادل تجاری ساده، یک استراتژی ژئوپلیتیک و اقتصادی است که میتواند معادلات منطقه جنوب آسیا را تغییر دهد.
بندر چابهار به عنوان یک «درگاه ترانزیتی»، پاکستان و بهویژه هند را به آسیای مرکزی و قفقاز متصل میکند.این بندر برای پاکستان ایجاد مسیرهای جایگزین برای صادرات و واردات که وابستگی به یک مسیر واحد را کاهش دهد.همچنین چابهار تنها راه هند برای دور زدن پاکستان و دسترسی مستقیم به افغانستان و بازارهای آسیای مرکزی است. این موضوع باعث میشود پاکستان در نقش یک «تسهیلگر» یا «همسایه استراتژیک» در این زنجیره قرار گیرد.
بندر چابهار در جنوب ایران تنها بندر اقیانوسی ایران در کرانه دریای عمان و اقیانوس هند است. بندری که قابلیت پهلوگیری کشتیهای اقیانوسپیما را دارد و از مناطق آزاد بازرگانی ایران میباشد.
اگر به اهمیت استراتژیکی و ژئوپلتیکی این بندر توجه کنیم متوجه خواهیم شد که ایران در طول جنگ با عراق با بهرهگیری از این بندر توانست نقش مهمی در تداوم روابط بازرگانی و تجاری خود داشته باشد.
از طرفی پاکستان به دنبال توسعه بندر گوادر است اما به نظر میرسد اهمیت ژئوپولوپلتیک این بندر برای اسلامآباد مهمتر از منافع اقتصادی آن است. با اینکه دولت این کشور کریدور مشترک چین و پاکستان را بزرگترین موفقیت اقتصادی خود میداند اما در حال حاضر بندر گوادر بیش از آنکه یک بندر تجاری باشد یک دژ نظامی است.
پاکستان نیز مانند ایران در راستای توسعه اقتصادی گام برداشته و با همکاری چین سرمایهگذاری ها و تلاش هایی را برای تبدیل بنادر خود به قلب بازرگانی منطقه به ویژه آسیای مرکزی انجام داده است. در این حال اگر نگاهی مقایسهای به نقش ایران و پاکستان و همچنین گوادر و چابهار در آینده تجارت و اقتصاد منطقه داشته باشیم باید گفت با توجه به پتانسیل ها و اولویتها، چابهار میتواند به قطب اصلی اقتصادی در منطقه بدل گردد.
در این زمینه مراد نعمتی زرگران، رایزن بازرگانی جمهوری اسلامی ایران در پاکستان معتقد است:« گسترش مناسبات تجاری دو کشور در سطح ۱۰ میلیارد دلار که از سوی مقامات عالی ایران و پاکستان هدفگذاری شده، نیازمند بهرهگیری حداکثری از ظرفیتهای مرزی، بندری و منطقهای بهویژه منطقه آزاد چابهار است. مرز ریمدان–گبد میتواند به یکی از مهمترین محورهای توسعه تجارت ایران و پاکستان تبدیل شود و تسریع در ایجاد منطقه آزاد مشترک ایران و پاکستان در این منطقه مرزی(ریمدان-گبد)، نقش مهمی در افزایش مبادلات تجاری، جذب سرمایهگذاری و توسعه همکاریهای اقتصادی دو کشور خواهد داشت.این منطقه تنها یک نقطه مرزی میان ایران و پاکستان نیست، بلکه دروازه دسترسی به بازار حدود ۲۵۰ میلیون نفری پاکستان و مسیر ارتباطی مؤثر این کشور با افغانستان، ازبکستان و کشورهای آسیای مرکزی به شمار میرود.»
