تزریق سرمایه کلان به گذار انرژی در جنوب جهانی

خبرداری؟ شکاف تامین مالی در جنوب جهانی به بزرگترین گلوگاه گذار انرژی تبدیل شده است. موسسه IEEFA برآورد می‌کند که اندونزی برای دستیابی به اهداف انتقال انرژی، به ۱۷ میلیارد دلار سرمایه سالانه نیاز دارد، اما هزینه سرمایه (Cost of Capital) در این بازارها ۲.۵ برابر بازارهای توسعه‌یافته است. برای مقابله با این چالش، اتحادیه برق ۴ کشوره در آسیان (ASEAN) با مدل‌های تجارت دوجانبه برق (LTMS-PIP)، به دنبال یکپارچه‌سازی شبکه‌های جزیره‌ای است. در آفریقا، بانک توسعه آفریقا (EBID) با تضمین ریسک، بخش خصوصی را برای توسعه ۵ گیگاوات نیروگاه خورشیدی در غرب آفریقا تشویق می‌کند. در کارائیب و باربادوس، بانک توسعه اسلامی (IDB) با ارائه تسهیلات ارزی، امنیت انرژی جزایر را در برابر طوفان‌های اقلیمی ارتقا می‌بخشد. این روندها نشان می‌دهد که مدل‌های مالی ترکیبی (Blended Finance) و تضمین‌های ریسک چندجانبه، کلید قفل پروژه‌های انرژی در کشورهای در حال توسعه است. ایران نیز می‌تواند با ایجاد صندوق‌های پروژه‌ای مشترک با کشورهای همسایه، ریسک سرمایه‌گذاری خارجی در صنعت برق خود را کاهش دهد.

منبع: Inter-American Development Bank (IADB), UNESCAP, IEEFA, BNamericas, African Business, The Jakarta Post, Enlit World