اروپا؛ تشدید حمایت‌گرایی و گسترش سایه سنگین CBAM

خبرداری؟ اتحادیه اروپا به سرعت سیاست‌های اقلیمی خود را به دژهای حمایت‌گرانی آشکار تبدیل می‌کند. توافق اخیر شورای اروپا برای گسترش CBAM به محصولات پایین‌دستی (مانند مفتول، پیچ‌ومهره و لوله‌های پیشرفته) یک شاهکار است که صادرکنندگان ترکیه، شمال آفریقا و CIS را که پیش‌تر از تعرفه‌های فولاد خام فرار می‌کردند، به‌شدت تحت تأثیر قرار می‌دهد. علاوه بر این، کمیسیون اروپا تدابیر حفاظتی جدیدی را تصویب کرده که سهمیه‌های واردات را به‌طور موثری تنگ‌تر می‌کند. تأثیر این امر کاملا مشهود است: صادرکنندگان فولاد قزاقستان با هزینه سالانه تطابق با CBAM بیش از 100 میلیون یورو مواجه هستند، در حالی که شرکت‌های چینی با آنچه «قوانین پوچ» حسابداری کربن می‌نامند، دست‌وپنجه نرم می‌کنند. یوروفر (Eurofer) همچنان در مورد هزینه‌های بالای انرژی و فشار واردات لابی می‌کند، اما واقعیت این است که تولیدکنندگان EU (مانند ArcelorMittal و Tata Steel EU) به دلیل کسری ساختاری انرژی همچنان غیررقابتی هستند. کاهش شدید سهمیه اوکراین قرار بود حاشیه سود EU را نجات دهد، اما صرفا زنجیره‌های تأمین را تغییر داد. برای صادرکنندگان ایرانی، این بدان معناست که بازار EU عملا بسته است، مگر اینکه بتوانند کربن تعبیه‌شده نزدیک به صفر (زیر 0.4 کیلوگرم CO2 به ازای هر کیلوگرم فولاد) را از طریق مسیرهای DRI خورشیدی اثبات کنند. دوران دامپینگ ورق گرم ارزان در آنتورپ یا هامبورگ قطعا به پایان رسیده است.

منبع: eurofer