در دهههای اخیر، مفهوم «مسئولیت اجتماعی شرکتها» به یکی از شاخصهای کلیدی در ارزیابی عملکرد سازمانها در سطح جهانی تبدیل شده است. در این میان، بانکها بهعنوان نهادهایی که هم نقش تأمین مالی و هم نقش اجتماعی دارند، بیش از سایر بخشهای اقتصادی در معرض قضاوت افکار عمومی قرار دارند.
در ایران نیز با گسترش چالشهای اقتصادی و اجتماعی از جمله تورم، بیکاری، شکاف طبقاتی و بحران مسکن، انتظار جامعه از بانکها صرفاً در حد ارائه خدمات مالی باقی نمانده است.
مردم و نهادهای حاکمیتی اکنون از بانکها میخواهند در کنار سودآوری، سهمی واقعی در بهبود کیفیت زندگی و توسعه پایدار کشور ایفا کنند.
بانکها در ذات خود، بازوی تأمین مالی تولید و مصرف هستند؛ اما در رویکردهای جدید بانکداری، بهویژه طی سالهای اخیر، مأموریت اجتماعی نیز بهعنوان یکی از ارکان حکمرانی شرکتی در بانکها مطرح شده است.
در واقع، بانکها با اجرای طرحهای مسئولیت اجتماعی، نه تنها به ارتقای وجهه عمومی خود کمک میکنند، بلکه در کاهش فقر، ایجاد اشتغال پایدار، تسهیل ازدواج جوانان، حمایت از خانوادهها و تقویت همبستگی اجتماعی نقشآفرین میشوند.
