نوشته یک هم‌محلی برای شهید

خبرداری؟

حسینعلی قبادی – استاد دانشگاه تربیت مدرس – نوشته است:

“بسم الله الرحمن الرحیم

واگویه‌ای در رثای شهید علی لاریجانی، و اشارتی به توانش تمدنی ایران

أعَلمتَ مَن حَملوا علی الاعوادِ؟ أرأیتَ کیفَ خبا ضِیاء النادی؟

آیا می‌شناسی کسی را که بر چوب‌ها حمل می‌کنند؟ آیا می‌بینی کسی را که روشنی و زینت محفل بود؟

حالیا، اکنون که جسورانه، به رغم انبوهِ اندوه، کلمات رقم می‌خورند، نه تنها «خواب در چشم تَرَم می‌شکند» بلکه بنان و بیان هم از گفتن بازمی‌ماند که چگونه این شقاوت‌پیشگان، به فرزند رشید و همراهان وفادارش هم رحم نکردند؛ که عیّوق هم بر این مظلومیت به زمین آمده است:

آسمان را حق بُوَد گر خود بگرید بر زمین…

１. از آنجا که همگان از فضایل علمی، مدیریتی، راهبردی، سوابق ملّی و جهانی شهید دکتر علی لاریجانی گفته‌اند، نگارنده به دلیل توفیق مراوداتی که با ایشان داشته‌ام، در اوصاف آن بزرگمرد، از زاویه دیدی دیگر و در مقام یک هم‌محلی (هم روستایی) سخن‌ خواهم گفت؛ علی آقا “مردی خاکی، بی‌حاشیه، اهل توکل و بی غل و غش” بود. برخی از اقوام نزدیک و رفقای صمیمی، ایشان را “اهل فتوت و مروت، لوطی‌منش، بی‌تکلف، بی‌تعلق، بی‌ریا، باصفا و عمیقا متدین” توصیف می‌کنند.

شاید همین جوهره وجودی بود که هرگاه برای مراسم ادواری مذهبی به منزل شهید مطهری می‌رفتم، او را در پذیرایی مهمانان، چون خدمتکاری مصمّم و حریص در مهمان‌نوازی می‌یافتم که چه بسا مهمانان را مسحور و شرمسار رفتار و مرام خود می ‌کرد.

۲. اگرچه شهادت، فوز عظیم و مزد مجاهدت‌های مستمر ایشان بود؛ اما فقدان چنین گوهری همراه با فرزند اندیشمند و دلبندش، خسران این مصیبت را دوچندان کرده است. زیرا در رثای بزرگان چنین گویند که:

از شمار دو چشم یک تن کم وز شمار خرد هزاران بیش

۳. با تعزیت این مصیبت جانکاه خدمت خاندان مکرم لاریجانی، مطهری و دیگر بستگان گران‌ارج و همه ایران دوستان، برای آن عزیز سفرکرده علو درجات و پاداشی عظیم از دادار متعال خواهانم. شایسته است تسلیت ویژه به محضر همسر صبور ایشان عرض کنم، همسری که افزون بر فضایل شخصی، اکنون در قامت شیرزن کربلا ظهور کرده‌اند: فرزند شهید، مادر شهید و همسر شهید. خدای مُجیر به فضل و اکرامش، با اعطای آرامشی درخور عظمت خود، غم این داغ‌های عمیق را التیام بخشد.

۴. او در مسیر ناب عمل به وظیفه به مقتضای “و لا تخافون لومه لائم” هیچگاه از سرزنش کم‌فهمان و نابخردان نهراسید و هر روز به آستانه خورشید نزدیکتر شد، تا آن که سر انجام، مشتاقانه به سرچشمه نور واصل گردید.

کمتر از ذرّه نه‌ای، پست مَشو، مهر بِوَرز

تا به سرچشمه خورشید رسی، چرخ زنان

۵. . او شخصیتی جامع‌الاطراف بود که در خانه روحی بسیار لطیف و اعتلادهنده داشت. مصاحبه اخیر همسر بزرگوار ایشان و یادداشت استاد دکتر محمد مطهری درباره عشق پسر بزرگ علی آقا به پدر و فداشدنش همراه با این شهید والامقام، گواه کافی بر این مدعا و توفیق کامل او در تربیت عالی والهی فرزندان است. گویی پسر و پدر، یک روح در دو جسم بودند که فراق هریک، فراق دیگری و وصال هر دو انفکاک‌ناپذیر بود.

رق الزجاج و رقت الخمر فتشاکلا وتشابها الامر

کانها خمر و لا قدح فکانما قدح ولاخمر

۶. وی توانست از فطرت روستایی به اوج قله علم، از رشته ریاضی دانشگاه شریف در قبل از انقلاب تا کرسی استادی فلسفه دانشگاه تهران و انواع مراتب علمی، معرفتی، مدیریتی، سیاسی، نظامی و کارآمدی در عرصه اتخاذ و اِعمال تدبیرهای کلان ملّی و جهانی برسد و همزمان در مدارج عالیِ سلوک الی‌الله، شتابان ره پیماید

۷. نکته بسیار حائز اهمیت، زمان و موقعیت تاریخی و جایگاه و ساحت ایفای نقش او در این‌ مقطع زمانی و سهم وی در دست یافتن ایران به برتری راهبردی در این جنگ تمدنی است؛ این موقعیت دفاع ما را از تاریخ به فراتاریخ و اسطوره و لحظه‌های تعیین‌کننده تبدیل ساخته است. از این روی، شهادت در چنین زمانی لحظه‌های ماندگار، اتصال به اسطوره و فرازمان تلقی می‌شود و در این جایگاه، فراز و فرود ایفای نقش دکتر علی لاریجانی از منظر نقش مایگی خود بسیار معنی‌دارتر است. گویی خدا زمانی او را برای شهادت فراخوانده که هم بتواند عالی‌ترین، راهبردی‌ترین، هوشمندانه‌ترین نقش را برای ایران از خود بروز و ظهور بدهد و هم عاشقانه به همراه پسر عزیزش و دیگر یارانِ گران ارج خود، به دیار معشوق پرواز کند. این مقطع را به جرأت می‌توان ظهور توانش‌ها و به فعلیت رسیدن قدرت بنیادین تمدنی ایرانی نامید؛ چرا که دشمنان اصلی از پشت پرده مزدوران اجاره‌ای چون صدام و برخی گروهک‌ها بیرون آمدند و چشم در چشم ایرانیان خودشان رسما به تجاوز دست زدند و شهید دکتر علی لاریجانی در اوج این رویارویی و نبرد، نقشی درخشان ایفا کرده است.

۸ . نکته مهم اینجاست که ایشان مدتی بود که فرصت فراغت پیدا کرده و از مناصب اداری و مدیریتی فاصله گرفته بود که این بار مناصب و سمت‌ها به سراغش آمدند؛ مناصبی که او را به عرصه جهادی مقدس و فوز عظیم شهادت نائل ساخت. گویی خدا اینگونه پسندید که در بستر راحت، رحلت نکند بلکه در میانه و هنگامه کارزار، دوشادوش رزمندگان جان برکف و افتخارآفرینی که صهیونیسم و آمریکا را به ستوه در آورده‌اند، به لقاءالله بپیوندد.

بار دیگر هم بمیرم از بشر تا بر آرم از ملائک بال و پر

۹. جنگ تحمیلی اخیر ایران که در پی تجاوز گسترده همه‌جانبه و بی‌رحمانه رژیم صهیونیستی و آمریکای سلطه‌گر به ایران بزرگ شکل گرفته، از زوایای گوناگون در خور بررسی است:

از دیدگاه نگارنده، این مهم‌ترین جنگ دفاعی ایران در سراسر تاریخ این سرزمین در برابر دو قدرت استکباری اتمی و کشورهای عضو ناتو و کشورهای حاشیه خلیج فارس است و عملا مرکز ثقل این جنگ، تنگه هرمز است.

“هرمز”، راز است، راز بزرگ “بود” ایران؛

آغازین نقطه مرزی و هویت سرزمینی ایران؛

و خود؛ تجلی “فارس” بودن “خلیج”

نمادی تمام‌عیار از ایرانیت وطن عزیزمان به شمار می‌آید.

هم در مخاصمات تاریخی و هم مدرن جهان امروز، از زمان تصرفات و تجاوزات پرتغالی‌ها، تعدی‌های پیاپی انگلیسی‌ها، تجزیه حکومت عثمانی و به بردگی کشیدن کشورهای جنوب ایران ازسوی آنها و تا سوء نظر آمریکاییان از یکسو و کاشتن درخت تلخ و شجره خبیثه رژیم صهیونیستی به نمایندگی از برخی دولت‌های غربی درخاورمیانه از سوی دیگر، تنگه هرمز اهمیتی روزافزون یافته و در دفاع اخیر، عظمت آن روشن‌تر شده است.

اکنون این وجه نمادین رازناک هرمز در عالم واقع ظهور و بروز یافته است و سرنوشت ایران را علیه دشمنان رقم می‌زند؛ و امید آن می‌رود که با لطف الهی، توان و انرژی تمدنی ایرانی هرمز را در کنار دیگر مزیت‌های ژئوپلیتیک این سرزمین دریچه روشنایی و سرافرای روز افزون ایران قرار دهد.

اینجاست که بازخوانی و کاربست اندیشه، درایت و کارآمدی راهبردی شهید علی لاریجانی بدای تبنده هم بس موثر به نظر می‌رسد.

وز ملک هم بایدم جستن ز جو کُلُ شَیء هالک الا وجهَهُ

فروردین ۱۴۰۵”