شهادت کاپیتان محمد عزیزی در حمله دشمن به عسلویه / تدابیر لازم برای مدیریت شرایط جنگی در تاسیسات دریایی

خبرداری؟ در ساعت ۱۶:۴۵ روز چهارشنبه ۱۳ اسفند ۱۴۰۴یک شناور غواصی که حامل ۲۸ خدمه بود و در لنگرگاه داخلی عسلویه لنگر انداخته بود، متوجه برخورد جسم خارجی شد و صدای انفجار به گوش رسید.

همزمان تمامی زنگ‌های هشدار شناور فعال شدند. بلافاصله با رسیدن فرمانده شناور به پل فرماندهی، همه جا پر از دود و گرد و خاک شد و چیزی قابل مشاهده نبود. بعد از حدوداً کمتر از یک دقیقه، و رقیق شدن دود و گرد و خاک و برآورد اولیه خدمه متوجه برخورد شی خارجی به شناور و انفجار شدند.

در همان لحظه اول مشخص شد که افسر اول شناور، آقای محمد عزیزی، جلوی میز نقشه بیهوش به پشت افتاده و دچار خون‌ریزی از پشت سر شده است. بلافاصله دستور آماده‌سازی برانکارد به تیم اضطراری داده و تیم‌های شناسایی برای آسیب‌های بیشتر شناور و پرسنل اعزام شدند.

هم‌زمان با توجه به مشخص نبودن میزان خسارت و خرابی دستگاه‌های ارتباطی، بلافاصله از طریق تماس تلفنی به مسئولین مربوطه اطلاع‌رسانی و درخواست کمک فوری شد.

بررسی‌های اولیه انجام و آثاری از آتش‌سوزی بر روی شناور رویت نشد و مشخص شد که دیگر نفرات شناور آسیبی ندیده وبه بدنه شناور نیز آسیبی وارد نشده و غرق نشده است. با این وجود متاسفانه در اثر این حادثه، خسارات قابل توجهی به تجهیزات تحریمی موجود در پل فرماندهی شناور وارد شد.

در چنین شرایطی مهندس نجفی‌زاده مدیر بندر عسلویه با فرمانده شناور تماس گرفتند و اطلاعات مورد نیاز به ایشان انتقال داده شد و که با دستور وی  شناور ناجی برای انتقال مصدوم به لنگرگاه (شناور) اعزام شد.

در همین فاصله، آقای محمد عزیزی توسط تیم اضطراری با رعایت نکات ایمنی توسط برانکارد به عرشه اصلی شناور انتقال داده شد. در این مدت آقای عزیزی بیهوش ولی تنفس عادی و  در خواب عمیق بودند، که توسط تیم اضطراری مجاری تنفسی ایشان باز نگه داشته شد.

حدودا چهل دقیقه بعد از حادثه شناور ناجی پهلوگیری نمود. بر اثر ضربه و انفجار اتفاق افتاده جرثقیل اصلی شناور از وضعیت عملیاتی خارج شد. لذا تدابیر لازم برای انتقال ایمن مصدوم انجام و به شناور ناجی انتقال  داده شدند و یادآوری شد که با توجه با بیهوش بودن مصدوم راه تنفسی ایشان باز نگه داشته شود.

پس از انتقال مصدوم و با توجه به وضعیت روانی کادر شناور و اصرار ایشان برای ترک شناور، دستور تخلیه شناور از طریق تلفن به فرمانده شناور صادر شد. بلافاصله شناورهای پشتیبانی از طریق دفتر مرکزی هماهنگ و به لنگرگاه جهت تخلیه پرسنل اعزام و نفرات تخلیه و به خشکی انتقال داده شدند.

با این وجود در روز شنبه ۱۶ اسفند ۱۴۰۴ کاپیتان محمد عزیزی، به شهادت رسیدند.

این در حالی بود که قبل از ترک شناور، بازدید کامل از تمامی قسمت‌های شناور انجام شد و آثاری از آتش‌سوزی نبود. لذا موتورها و دستگاه‌ها خاموش، و سپس خدمه شناور در سه مرحله اقدام به ترک شناور کردند.