
اشتراک گذاری :
این روش یکی از بسترهای ارائه اینترنت سازمانی است. رسپینا نیز پهنای باند اختصاصی خود را از طریق ارتباط رادیویی Point to Point ارائه میدهد. امکان برقراری ارتباط در نشانی موردنظر و مقدار پهنای باند موردنیاز، پیش از راهاندازی بررسی میشوند.
برای ایجاد ارتباط Point to Point، تجهیزات رادیویی در دو سمت لینک نصب میشوند. تجهیز سمت مشترک معمولاً در نقطه مناسبی از ساختمان، مانند پشتبام، قرار میگیرد و با تجهیز مستقر در سایت ارائهدهنده سرویس ارتباط برقرار میکند. سپس دادهها از طریق این لینک میان دو نقطه جابهجا میشوند.
در اینترنت اشتراکی، بخشی از ظرفیت شبکه میان چند مشترک استفاده میشود و میزان مصرف همزمان کاربران میتواند روی کیفیت سرویس اثر بگذارد. در اینترنت اختصاصی، ظرفیت مشخصی براساس سرویس خریداریشده در اختیار مشترک قرار میگیرد و سازمان میتواند متناسب با نیاز خود پهنای باند موردنظر را تهیه کند.
Point to Point در این میان به شیوه برقراری ارتباط مربوط است، نه اشتراکی یا اختصاصی بودن پهنای باند. یعنی میتوان یک لینک رادیویی Point to Point داشت، اما برای تشخیص نوع اینترنت باید دید ظرفیت سرویس چگونه در اختیار مشترک قرار گرفته است.
رسپینا از ارتباط رادیویی Point to Point برای ارائه پهنای باند اختصاصی استفاده میکند. در این سرویس، لینک رادیویی مسیر ارتباط سازمان با شبکه رسپینا را فراهم میکند و پهنای باند موردنیاز نیز متناسب با نیاز مجموعه در نظر گرفته میشود.
یکی از کاربردهای این روش، ارائه اینترنت به شرکتها و سازمانهاست. در این حالت، لینک رادیویی ارتباط میان محل مشترک و شبکه ارائهدهنده سرویس را برقرار میکند.
از این روش میتوان برای اتصال دو ساختمان یا دو محل مشخص نیز استفاده کرد.
نخست باید مشخص شود که در نشانی موردنظر امکان ایجاد لینک رادیویی وجود دارد یا خیر. موقعیت ساختمان، ارتفاع محل نصب، موانع موجود در مسیر و امکان دسترسی به محل نصب تجهیزات از مواردی هستند که در این بررسی اهمیت دارند.
ممکن است دو ساختمان در یک منطقه شرایط متفاوتی برای برقراری ارتباط داشته باشند. گاهی محل نصب مناسبی در اختیار است و گاهی محدودیتهای ساختمان یا موانع اطراف، اجرای لینک را دشوارتر میکنند.
پس از تأیید امکان برقراری ارتباط، مقدار پهنای باند موردنیاز تعیین میشود. این مقدار باید با توجه به نوع مصرف سازمان و تعداد کاربرانی که بهطور همزمان از اینترنت استفاده میکنند، انتخاب شود. ظرفیت موردنیاز یک مجموعه را نمیتوان صرفاً از روی تعداد کارکنان آن مشخص کرد.
هزینه استفاده از اینترنت پوینت تو پوینت شامل دو بخش اصلی است: هزینه اولیه راهاندازی و تجهیزات، و هزینه سالانه پهنای باند اینترنت.
در بخش اول، تجهیزات موردنیاز برای برقراری ارتباط باید تأمین شوند. بسته به شرایط ارائه سرویس، میتوان تجهیزات را خریداری کرد یا آنها را بهصورت اجارهای در اختیار گرفت. تعداد و نوع تجهیزات موردنیاز و شرایط محل اتصال، بر هزینه این بخش اثر میگذارند.
بخش دوم، هزینه خود سرویس اینترنت است که بهصورت سالانه پرداخت میشود. مقدار پهنای باند انتخابی در تعیین این هزینه نقش دارد؛ هر سازمان باید با توجه به نیاز خود، ظرفیت مناسب را انتخاب کند.
در مجموع، هزینه نهایی به شرایط محل اتصال، تجهیزات موردنیاز و مقدار پهنای باند بستگی دارد. به همین دلیل، ابتدا باید امکان اجرای ارتباط و نیاز سازمان مشخص شود تا بتوان هزینه راهاندازی و مبلغ سالانه سرویس را برآورد کرد.