شرکت OpenAI هم به دنیای ربات های انسان‌نما وارد می‌ شود

خبرداری؟

سم آلتمن، مدیرعامل OpenAI  توضیح داد که انتخاب فرم بدن انسان برای ربات منطقی است، چرا که محیط پیرامون ما بر اساس نیازها و ویژگی‌های فیزیکی انسان طراحی شده است. درها، صفحه‌کلیدها و ابزارها همگی با در نظر گرفتن ابعاد و توانایی‌های بدن انسان ساخته شده‌اند. بنابراین، رباتی که قرار است در همین محیط‌ها فعالیت کند، بهتر است از فرم فیزیکی مشابهی برخوردار باشد. به گفته آلتمن، تطبیق طراحی ربات با این فرم بدنی انتخابی منطقی به نظر می‌رسد.

آلتمن در پاسخ به این پرسش که آیا OpenAI واقعا یک ربات انسان‌نما خواهد ساخت، صریح و کوتاه گفت: «این کار را خواهیم کرد.» با وجود این، او تمرکز چندانی بر جزئیات ظاهری و طراحی فیزیکی ربات ندارد. آلتمن توضیح داد که این مسائل در مقایسه با حل مسئله اصلی، یعنی توسعه مغزی که عملکرد ربات را ممکن می‌کند، اهمیت کمتری دارند. به بیان دیگر، تجهیز یک ماشین به دو دست و دو پا به‌تنهایی دستاورد قابل توجهی نیست، مگر اینکه ماشین بداند چگونه و برای چه هدفی از آنها استفاده کند.

با وجود این، عرضه چنین رباتی به‌ عنوان یک محصول تجاری هنوز دور از دسترس است. آلتمن در گفت‌وگو با مجله فورچون گفت: «فکر می‌کنم در سال ۲۰۲۷ یک نمایش جذاب خواهیم داشت، اما تصور نمی‌کنم تا چند سال پس از آن، شاهد راه رفتن ربات‌ها در خیابان‌ها باشیم.» شرکت OpenAI تاکنون جزئیاتی درباره محتوای این نمایش، طراحی ظاهری ربات انسان‌نمای خود یا زمان دسترسی افراد خارج از شرکت به این فناوری منتشر نکرده است.

مغز ربات باید سخت‌افزار را به سامانه‌ای کاربردی تبدیل کند

اصطلاح «مغز ربات» ممکن است مسئله را ساده‌تر از واقعیت نشان دهد، اما توسعه چنین سامانه‌ای با چالش‌های پیچیده‌ای همراه است. ربات انسان‌نمای OpenAI باید بتواند داده‌های تصویری دوربین‌ها و اطلاعات حسگرهای خود را پردازش و تفسیر کند، دستورهای انسانی را بفهمد، روش اجرای آنها را تعیین کند، حرکات بخش‌های مختلف بدن خود را هماهنگ سازد و در مواجهه با شرایط پیش‌بینی‌نشده در دنیای واقعی، رفتار خود را اصلاح کند. برای مثال، برداشتن یک ماگ مستلزم شناسایی شیء، تشخیص موقعیت دسته، تخمین نحوه گرفتن آن و اعمال نیروی مناسب برای بلند کردن آن است. اگر ربات نتواند این مراحل را به‌درستی انجام دهد، ممکن است قهوه را بریزد و به‌جای انجام وظیفه، به تمیزکاری نیاز پیدا کند.

شرکت OpenAI هم‌اکنون در حال جذب متخصصانی برای حل این چالش‌ها است. موقعیت‌های شغلی این شرکت در حوزه رباتیک، زمینه‌هایی مانند کنترل حرکت، تخمین وضعیت، کنترل عملگرها و مدیریت رفتار یکپارچه ربات را شامل می‌شوند. توسعه زیرساخت‌های یادگیری ماشین برای آموزش سامانه‌های هوش مصنوعی فیزیکی نیز از دیگر محورهای این فعالیت‌ها است.

البته فعالیت OpenAI در حوزه رباتیک به این پروژه محدود نمی‌شود و پیشینه‌ای پژوهشی دارد. در پروژه Dactyl، این شرکت به یک دست رباتیک آموزش داد تا اشیای واقعی را دست‌کاری کند، در حالی که کل فرایند آموزش در محیط شبیه‌سازی انجام می‌شد. شرکت OpenAI بعدها همین رویکرد را برای حل مکعب روبیک به کار گرفت. این پروژه نمونه‌ اولیه‌ای از یکی از چالش‌های بنیادین رباتیک بود که همچنان پابرجا است. مدل‌های هوش مصنوعی می‌توانند از طریق نرم‌افزار یاد بگیرند که یک فرایند چگونه باید انجام شود، اما در دنیای واقعی، این قوانین فیزیک هستند که در نهایت تعیین می‌کنند چه اتفاقی رخ خواهد داد.

توسعه بخش سخت‌افزاری ربات انسان‌نمای OpenAI

تمرکز آلتمن بر هوش ربات نباید به این برداشت منجر شود که OpenAI توسعه سخت‌افزار را در اولویت پایین‌تری قرار داده است. آگهی‌های استخدام این شرکت در حوزه رباتیک نشان می‌دهند که OpenAI در حال توسعه عملگرهای الکترومکانیکی اختصاصی است؛ سامانه‌هایی که موتور، مکانیزم‌های انتقال نیرو، حسگرها و اجزای مدیریت حرارت را شامل می‌شوند. سایر موقعیت‌های شغلی نیز بر توسعه فرایندهای تولید و زنجیره تأمین مورد نیاز برای تولید انبوه سخت‌افزار در آینده متمرکز هستند.

به این ترتیب، توسعه بخشی از ربات که شاید در نگاه اول کم‌اهمیت‌تر به نظر برسد، خود پروژه‌ای فنی و گسترده است. شرکت OpenAI در این عرصه وارد بازاری ناشناخته نمی‌شود. تسلا سال‌ها است روی ربات انسان نمای کار می‌کند. شرکت اکس‌پنگ نیز ربات انسان نمای IRON را پس از تکمیل فرایند مونتاژ، به‌ صورت خودران از خط تولید خارج کرد. این نمونه‌ها یادآوری می‌کنند که حتی پیشرفته‌ترین نرم‌افزارها نیز برای به حرکت درآوردن مجموعه‌ پیچیده‌ای از موتورها و مفاصل به سامانه‌های کنترلی دقیق نیاز دارند.

برنامه‌های OpenAI نیز از اهداف عملی‌تری از فرستادن یک ربات انسان‌نما همراه به هر خانه آغاز می‌شوند. بر اساس یکی از آگهی‌های استخدام این شرکت، هدف کوتاه‌مدت آن توسعه ربات‌های چندمنظوره‌ای است که بتوانند در توسعه زیرساخت‌ها به نیروی کار ماهر کمک کنند. در بلندمدت، OpenAI قصد دارد رباتی شخصی بسازد که توانایی انجام طیف بسیار گسترده‌تری از وظایف را داشته باشد. بنابراین، اگر از همین حالا ChatGPT را در قالب رباتی فیزیکی تصور می‌کنید که با زانوهای رباتیک ظرف‌ها را می‌شوید، شاید هنوز زمان کنار گذاشتن ماشین ظرف‌شویی نرسیده باشد.

بیشتر بخوانید:شرکت OpenAI برای پروژه ساخت تراشه‌های هوش مصنوعی به دنبال همکاری با امارات و تامین منابع مالی است

شرکت OpenAI تاکنون نه از یک ربات واقعی رونمایی کرده و نه جزئیاتی درباره قیمت نهایی برای مصرف‌کنندگان، مدل اشتراکی، زمان عرضه یا چارچوب اختصاصی حفاظت از حریم خصوصی آن ارائه داده است. در صورتی که ربات آینده این شرکت به دوربین و میکروفون مجهز شود و امکان حرکت آزادانه در خانه کاربران را داشته باشد، این پرسش‌ها از بحث‌های نظری فراتر می‌روند و به مسائل واقعی حریم خصوصی و امنیت تبدیل می‌شوند.