تکامل ایمنی و توسعه پایدار در شرکت ملی مس / از فرهنگ پیشگیرانه تا تجهیزات هوشمند

خبرداری؟ شرکت ملی مس به عنوان یکی از بازوهای استراتژیک صنعتی کشور و متولی استخراج و فرآوری این فلز گرانبها، رویکردی جامع و نظام‌مند را برای ارتقای سطح ایمنی و کاهش حوادث در محیط‌های کاری اتخاذ کرده است.

دلیل بنیادین این توجه ویژه، پذیرش این اصل است که نیروی انسانی ارزشمندترین سرمایه سازمان بوده و هیچ دستاوردی صنعتی یا اقتصادی نباید به بهای آسیب دیدن کارکنان به دست آید.

در همین زمینه گزارش عملکرد امور ایمنی، بهداشت و محیط‌زیست شرکت ملی صنایع مس ایران در سال ۱۴۰۴ از بهبود ۱۴درصدی عملکرد ایمنی، کاهش ۵۵درصدی حوادث منجر به فوت و افزایش ۲۳درصدی نفرساعت بازرسی‌های روتین ایمنی در مجتمع‌های شرکت حکایت دارد. بررسی عملکرد سه‌ماهه نخست ۱۴۰۵ نیز بهبود وضعیت ایمنی را نشان می‌دهد.

براساس گزارش ارائه‌شده ازسوی واحد HSE در شورای معاونان شرکت ملی صنایع مس ایران، عملکرد ایمنی شرکت در سال ۱۴۰۴ نسبت به سال قبل ۱۰۵ امتیاز، معادل ۱۴درصد، بهبود یافته و در وضعیت بسیارخوب قرار گرفته است.

فرآیند ارزیابی عملکرد ایمنی مجتمع‌های شرکت به‌صورت ماهانه و بر اساس ۹ شاخص اصلی، ۲۰ زیرشاخص و ۶۷ ریزشاخص انجام می‌شود. در سال ۱۴۰۴ هر ۹ شاخص اصلی به حد پذیرش تعیین‌شده، یعنی حداقل ۷۰درصد، دست یافته‌اند و ۶ شاخص نیز نسبت به سال قبل روند افزایشی داشته‌اند.

واقعیت این است که محیط‌های کاری در معادن مس با چالش‌هایی نظیر جابجایی حجم عظیمی از خاک و سنگ، استفاده از ماشین‌آلات سنگین، مواجهه با گازهای سمی و مخاطرات مربوط به انفجار و ریزش همراه است.

بنابراین، ایجاد یک سیستم ایمنی پیشگیرانه نه تنها یک انتخاب مدیریتی، بلکه یک ضرورت حیاتی برای تداوم چرخه تولید است. هر حادثه در این مقیاس صنعتی، علاوه بر آسیب‌های انسانی، منجر به توقف خطوط تولید، خسارات مالی سنگین به تجهیزات و کاهش بهره‌وری کلی سازمان می‌شود.

اهداف اصلی شرکت ملی مس از تمرکز بر ایمنی، فراتر از کاهش نرخ حوادث، دستیابی به «فرهنگ ایمنی» است. هدف این است که ایمنی از یک دستورالعمل خشک اداری به یک باور درونی در سطح تمامی کارکنان تبدیل شود تا هر فرد در هر لحظه، مسئول ایمنی خود و همکارانش باشد.

همچنین، ارتقای استانداردهای ایمنی با هدف همسویی با معیارهای جهانی و افزایش اعتبار صنعتی کشور در سطح بین‌المللی دنبال می‌شود.

در نهایت، این استراتژی با هدف بهینه‌سازی فرآیندهای عملیاتی و کاهش هزینه‌های پنهان ناشی از حوادث شکل گرفته است.

با شناسایی نقاط ریسک‌پذیر و جایگزینی روش‌های سنتی با فناوری‌های مدرن و ایمن، سازمان می‌کوشد محیطی پایدار ایجاد کند که در آن سلامت جسمی و روانی کارکنان تضمین شده باشد و این امر در بلندمدت منجر به افزایش انگیزه شغلی و ارتقای کیفیت تولید در صنعت مس کشور گردد.

رویکرد شرکت ملی مس در زمینه نوسازی تجهیزات، بر محوریت گذار از روش‌های سنتی به فناوری‌های پیشرفته استوار است تا از این طریق، ریسک‌های عملیاتی را به حداقل رسانده و استانداردهای ایمنی را به سطح جهانی ارتقا دهد.

این سازمان با درک این نکته که تجهیزات فرسوده یا قدیمی یکی از عوامل اصلی بروز حوادث صنعتی هستند، استراتژی جایگزینی ماشین‌آلات قدیمی با تجهیزات هوشمند و اتوماتیک را در اولویت قرار داده است.

استفاده از سیستم‌های کنترل از راه دور و اتوماسیون در بخش‌های حساس معدنی و متالورژیکی، باعث می‌شود تا حضور مستقیم نیروی انسانی در نقاط پرخطر کاهش یابد و نظارت بر فرآیندهای تولیدی با دقت و ایمنی بیشتری صورت گیرد.

در راستای تحقق توسعه پایدار، شرکت ملی مس تلاش می‌کند تا تجهیزاتی را به کار گیرد که علاوه بر افزایش ایمنی، اثرات مخرب محیط‌زیستی را نیز کاهش دهند. این رویکرد شامل بهره‌گیری از ماشین‌آلاتی است که مصرف انرژی کمتری داشته و آلایندگی آن‌ها برای خاک و هوا به حداقل رسیده است.

همچنین، سرمایه‌گذاری بر روی سیستم‌های پیشرفته مدیریت پسماند و تصفیه، نشان‌دهنده تعهد این مجموعه به حفظ منابع طبیعی برای نسل‌های آینده است. در واقع، توسعه پایدار در این سازمان به معنای ایجاد توازنی میان رشد تولید، حفظ سلامت کارکنان و صیانت از محیط‌زیست است.

تحلیل این رویکرد نشان می‌دهد که مدرن‌سازی تجهیزات تنها یک اقدام فنی نیست، بلکه بخشی از یک چشم‌انداز جامع برای ارتقای بهره‌وری ملی است. با به‌کارگیری ابزارهای مانیتورینگ پیشرفته و حسگرهای هوشمند، امکان پیش‌بینی خرابی تجهیزات و پیشگیری از حوادث احتمالی فراهم شده است که این امر منجر به کاهش توقف‌های ناخواسته و افزایش پایداری عملیاتی می‌گردد.

بیشتر بخوانید:موفقیت عملیات پیچیده و ویژه در شرکت ملی مس / مس سونگون و جهش بزرگ تولیدی در صنعت مس ایران

 این مسیر تحول دیجیتال و تجهیزاتی، شرکت ملی مس را به سمت سازمانی پیشرو می‌برد که در آن تکنولوژی در خدمت انسان و طبیعت است تا توسعه صنعتی با مسئولیت‌پذیری اجتماعی و زیست‌محیطی همگام شود.