
اشتراک گذاری :
خبرداری؟ شرکت مهندسی و ساخت تأسیسات دریایی ایران به عنوان یکی از بازوان استراتژیک کشور در حوزه انرژی و صنایع فراساحلی، در نقطه عطفی قرار دارد که در آن «تکنولوژیهای سنتی» دیگر پاسخگوی چالشهای پیچیده جهانی نیستند.
استفاده از دانشبنیانها برای این شرکت، نه یک انتخاب، بلکه یک ضرورت برای بقا در بازارهای بینالمللی و کاهش وابستگی به فناوریهای خارجی است.
شرکتهای دانشبنیان میتوانند مدلهای دیجیتالی از سکوها، خطوط لوله و تجهیزات دریایی ایجاد کنند. این کار به شرکت مهندسی و ساخت تأسیسات دریایی ایران اجازه میدهد قبل از ساخت فیزیکی، عملکرد سازه را در شرایط سخت دریایی شبیهسازی کند. این امر ریسک خطا را به شدت کاهش و دقت مهندسی را افزایش میدهد.
از سوی دیگر استفاده از الگوریتمهای یادگیری ماشین برای طراحی سازههایی با کمترین وزن و حداکثر مقاومت در برابر امواج و خوردگی، میتواند هزینههای ساخت را به شدت کاهش دهد.
همکاری با دانشبنیانهای حوزه شیمی و نانو برای تولید پوششهای ضدخوردگی پیشرفته که عمر تجهیزات را در زیر آب دوچندان میکنند، میتواند مزیت رقابتی بزرگی برای شرکت مهندسی و ساخت تأسیسات دریایی ایران باشد.
همچنین توسعه رباتهای زیردریایی هوشمند توسط دانشبنیانها میتواند جایگزین غواصان انسانی در عملیاتهای خطرناک شود. این رباتها میتوانند با استفاده از حسگرهای پیشرفته، ترکها یا خوردگیهای جزئی را در خطوط لوله شناسایی کنند.
تجهیز سکوها و زیرساختها به حسگرهای هوشمند که دادهها را به صورت لحظهای ارسال میکنند، به شرکت مهندسی و ساخت تأسیسات دریایی کمک میکند تا از رویکرد «تعمیر پس از خرابی» به رویکرد «نگهداری پیشبینانه» تغییر وضعیت دهد.
برای پروژههای عظیم شرکت مهندسی و ساخت تأسیسات دریایی که با هزاران قطعه و تأمینکننده مختلف سروکار دارد، استفاده از بلاکچین میتواند شفافیت در زنجیره تأمین، ردیابی قطعات و مدیریت قراردادهای هوشمند را تضمین کند.
همچنین استفاده از ابزارهای هوشمند برای مدیریت منابع انسانی، تجهیزات و زمانبندی پروژههای سنگین، از بروز تأخیرهای هزینهبر جلوگیری میکند.
از سوی دیگردانشبنیانها میتوانند در طراحی سکوهای شناور برای تولید انرژی از امواج یا باد کمک کنند تا از یک شرکت صرفاً نفتی، به یک شرکت پیشرو در حوزه انرژیهای پاک دریایی تبدیل شود.
اگر شرکت مهندسی و ساخت تأسیسات دریایی ایران بتواند با ایجاد یک «اکوسیستم نوآوری» و حمایت از استارتاپهای حوزه مهندسی دریایی، دانش فنی آنها را با توان اجرایی و سرمایه خود ترکیب کند، نه تنها میتواند پروژههای داخلی را با کیفیت جهانی انجام دهد، بلکه میتواند به عنوان یک صادرکننده خدمات مهندسی پیشرفته در بازارهای بینالمللی به ویژه در خلیج فارس و اقیانوس هند حضور یابد.
یکی از بزرگترین چالشهای شرکتهایی مانند مهندسی و ساخت تأسیسات دریایی ایران در همکاری با دانشبنیانها، «شکاف ریسک» است. دانشبنیانها ریسک تکنولوژی بالایی دارند و شرکتهای بزرگ ریسک نقدینگی و بازگشت سرمایه را میترسند.
بیشتر بخوانید:آمادگی شرکت مهندسی و ساخت تاسیسات دریایی ایران برای احتمال حمله نظامی / مدیریت استراتژیک بحران و طراحی مدل تابآوری چندلایه
به همین دلیل نیز برای اینکه شرکت مهندسی و ساخت تأسیسات دریایی ایران بتواند از این چالش عبور کندباید از نقش یک «اجراکننده صرف» خارج شده و به یک «مرکز مدیریت دانش و ریسک» تبدیل شود.
این مسیر از طریق ایجاد ارتباط مستقیم با دانشبنیانها به عنوان تأمینکننده تکنولوژی و استفاده از مدلهای مالی هوشمند برای مدیریت ریسک این همکاری میسر خواهد بود.