
اشتراک گذاری :
خبرداری؟ غولهای صنعتی در حال تغییر ماهیت خود از تولیدکنندگان صرف به بازیگران زنجیره ارزش انرژی هستند. گروه POSCO کره جنوبی استراتژی «سه هسته اصلی» را اعلام کرد: فولاد به عنوان منبع صنعتی، لیتیوم (آنود، کاتود و خاکهای کمیاب) به عنوان منبع استراتژیک، و LNG و تجدیدپذیرها به عنوان منابع انرژی. پوسکو قصد دارد تا سال ۲۰۳۳ ظرفیت تولید لیتیوم را به ۱۷۳,۰۰۰ تن در سال برساند و ۱۶.۷ تریلیون وون سرمایهگذاری کند. در سطح کلانتر، کشورهای عضو کامنولث (نیمی از ۵۶ عضو غنی از منابع) در حال شکلدهی به اتحادیه مینرالهای حیاتی (CCMA) هستند تا انحصار پردازش را بشکنند. چارچوبهای G7 و G20 نیز بر دموکراتیزه کردن دادههای زمینشناسی و جذب سرمایهگذاری تریلیون دلاری تأکید دارند.
پیامد و پیشبینی برای ایران: ایران دارای ذخایر اثباتشده و کشفنشده مس، لیتیوم و خاکهای کمیاب است. صنایع فولاد کشور (مانند فولاد مبارکه) باید استراتژی ورود به زنجیره تأمین باتری EV را جدی بگیرند. پیشبینی میشود قیمت کربنات لیتیوم در نیمه دوم ۲۰۲۶ در محدوده ۱۵,۰۰۰ دلار بر تن تثبیت شود. کشورهای G7 برای پردازش داخلی مینرالها، مشوقهای مالیاتی CAPEX را تا ۲۰ درصد افزایش خواهند داد که ایران باید با اصلاح قراردادهای IPC و جذب FDI، این شکاف رقابتی را جبران کند.