
اشتراک گذاری :
خبرداری؟ قیمت مس دیروز جمعه با قدرت بهبود یافت و این رشد پس از آن رخ داد که دونالد ترامپ اعلام کرد که توافقی با ایران برای پایان دادن به درگیری چهارماهه ممکن است حتی در آخر هفته به امضا برسد.
مذاکرهکنندگان آمریکایی و ایرانی بر سر متن توافقی به تفاهم رسیدهاند که بر اساس آن، آتشبس فعلی به مدت ۶۰ روز تمدید میشود و ایران نیز تعهداتی درباره ذخایر اورانیوم خواهد داد.
احتمال دستیابی به توافق در مذاکرات آمریکا و ایران، موجب افزایش تمایل سرمایهگذاران به داراییهای ریسکی در بازارهای کالا و سهام شد.
سهام شرکتهای بزرگ معدنی نیز همزمان با افزایش قیمت مس رشد کرد. این خوشبینی به سایر فلزات پایه سرایت کرد و قیمت آلومینیوم و روی نیز با افزایش همراه شد؛ زیرا معاملهگران احتمال بهبود شرایط تجارت جهانی و کاهش ریسکهای موجود را در قیمتها لحاظ کردند.
با این حال، تحلیلگران هشدار دادهاند که در صورت رد شدن مفاد توافق از سوی مقامات ایرانی یا تاخیر در اجرای آن، این رشد میتواند کوتاهمدت باشد.
بازارها همچنان نسبت به تحولات منطقه بسیار حساس هستند. تایید رسمی توافق میتواند زمینهساز رشد بیشتر قیمت مس و سایر داراییهای مرتبط شود؛ در حالی که هرگونه شکست یا تاخیر در مذاکرات ممکن است باعث از دست رفتن بخشی از رشد اخیر قیمتها شود.
در این زمینه برنامه ریزی های شرکت ملی مس برای دوران پساتوافق از بسیاری جهات حائز اهمیت است.اینکه شرکت ملی صنایع مس چگونه می تواند از فرصت پیش رو استفاده کند نقش تعیین کننده ای در وضعیت مس ایران در بازارهای جهانی دارد.
اگر فرض بر وجود یک توافق یا بازگشت نسبی به جریانهای مالی بینالمللی باشد، برنامههای شرکت ملی مس احتمالاً در سه سطح توسعه تولید، جذب سرمایهگذاری خارجی و بازاریابی بینالمللی متمرکز خواهد بود.
با رفع محدودیتهای بانکی و بازگشت تسهیلات بینالمللی، شرکت ملی مس بر موارد زیر تمرکز خواهد کرد:
یکی از بزرگترین موانع شرکت ملی مس، عدم امکان همکاری مستقیم با شرکتهای بزرگ متالورژی جهانی بود. پس از توافق:
در شرایط تحریم، بخش بزرگی از تولید مس ایران احتمالاً در بازارهای آسیایی (مانند چین) یا از طریق واسطهها عرضه میشد. پس از توافق:
با وجود فرصتها، شرکت ملی مس با چالشهایی نیز روبرو خواهد بود:
بیشتر بخوانید:شرکت ملی صنایع مس و «اقتصاد سبز» / «مس سبز» به عنوان یک فرصت استراتژیک
اثر اصلی چنین توافقی معمولاً این است که «مس ایران» از حالت محصولِ صادراتی با محدودیتهای بزرگ به سمت یک بازیگر جدیتر در زنجیره ارزش جهانی حرکت میکند؛ اما موفقیتش به بهرهوری، توان جذب سرمایه/فناوری و رعایت استانداردهای بینالمللی بستگی دارد.