
اشتراک گذاری :
به نقل از پول نیوز، سالهاست خام فروشی بزرگترین چالش اقتصاد ایران است. اگرچه خام فروشی به اشکال گوناگون صورت می گیرد، اما همواره از این رویکرد به عنوان چالشی بزرگ یاد می شود. خام فروشی به اندازه ای زیان آور است که در سیاستگذاری کلان کشور از آن انتقاد شد و کار بجایی رسید که تکمیل زنجیره تولید به منظور جلوگیری از خام فروشی در مجلس شورای اسلامی مطرح و به قانون تبدیل شد.
اما در کشور ما که با شدیدترین جنگ اقتصادی با ابزار تحریم دست به گریبان است و باید به سوی فاصله گرفتن از خام فروشی، تکمیل زنجیره تولید و تولید فراورده و محصول از مواد اولیه برویم، هنوز خام فروشی در دستور کار قرار دارد و به صورت گسترده انجام می شود.
بدترین رویکردی که در عرصه خام فروشی شاهد هستیم، فروش نفت خام و گاز است. این در حالی است که نفت خام و گاز مشتقات بسیاری دارد که در صورت ایجاد صنایع پایین دستی می توان اقدامات گسترده ای را به عمل آورد. از پالایشگاه تا پتروشیمی مهمترین و جدی ترین خطوط تولید است که نه تنها نیاز داخل را مرتفع می کند، بلکه تولیدات این دو مجموعه می تواند در بازارهای جهانی بدون هیچ مشکلی عرضه شود.
با وجود قوانین بالادستی و سیاستگذاری های کلان برای مقابله با خام فروشی، با چالش جدی افتخار به خام فروشی نفت رو به رو هستیم. از یک سو رییس جمهور آمریکا اصرار دارد فروش نفت ایران را به صفر رسانده که اصرار داریم روزانه یک میلیون و 800 هزار بشکه نفت خام صادر می کنیم، اصراری که تمام قوانین بالادستی و سیاستگذاری های کلان کشور را زیر سوال می برد.
بی شک پتروشیمی نقطه قوت مقابله با خام فروشی است. اکنون 80 شرکت پتروشیمی در کشور فعال است که نه تنها نیاز داخل را تولید و تامین می کند، بلکه صادرات گسترده ای دارد. اگر امروز چراغهای تولید روشن است و درآمدهای ارزی می تواند جلوی بالا رفتن قیمت دلار را بگیرد، بخش قابل توجهی از آن، به برکت دلارهای ناشی از صادرات محصولات پتروشیمی است.
اما شرکتهای پتروشیمی نیز بر اساس توانمندی، خط تولید، میزان صادرات و کیفیت تولید دسته بندی می شوند تا اهمیت هر شرکت با توجه به عملکردی که دارد، مشخص شود.
در بین دسته بندی های صورت گرفته، شرکت پتروشیمی مارون در رتبه های بالا قرار دارد که البته این رتبه بندی ناشی از عملکرد تولید، تامین نیاز داخل، صادرات و ارزآوری آن است. پتروشیمی مارون در آخرین گزارش، عملکرد دی 1404 را منتشر کرد که ار تولید 421 هزار تن انواع محصولات خبر داد. این تولید از آن جهت اهمیت دارد که 10 درصد بالاتر از مدت مشابه سال قبل بوده است.
نکته بسیار مهمی که عملکرد پتروشیمی مارون را به تصویر می کشد، حجم فروش این شرکت است که رکورد 191 هزار تن را بر جای گذاشته، رقمی که 45 درصد بالاتر از مدت مشابه سال قبل بوده است.
این میزان تولید و فروش، به درآمد حدود 9.4 هزار میلیارد تومان منجر شده که 98 درصد از مدت مشابه سال گذشته بیشتر شده است.
مجموع عملکرد شرکت پتروشیمی مارون در سال مالی کنونی حکایت از تولید 3802 هزار تن انواع محصولات دارد. مقدار فروش نیز در همین مدت 1557 هزار تن و مبلغ فروش 67.7 هزار میلیارد تومان بوده که نزدیک به 51 درصد نسبت به مدت مشابه سال گذشته رشد داشته است.
اینکه پتروشیمی مارون بدین اندازه درآمد به دست آورده، دلایل گوناگونی دارد که شاید چنین به نظر برسد، بی ارزش شدن ریال و بالا رفتن دلار دلیل اصلی این میزان درآمد زایی است، اما مقایسه تولید و فروش نشان می دهد که اگر قیمت دلار ثابت می ماند نیز مارون بدلیل افزایش چشمگیر تولید، باز هم درآمدزایی قابل توجهی داشت.
البته هرگز نمی توان نقش بالا رفتن قیمت دلار و بی ارزش شدن پول ملی را منکر شد و با توجه به صادرات محور بودن پتروشیمی، افزایش بخشی از درآمد پتروشیمی مارون ناشی از بی ثباتی بازار ارز بوده، اما بسیاری از هزینه ها که افزایش زیادی داشته را نیز نباید نادیده گرفت.