
اشتراک گذاری :
خبرداری؟ دکتر محمدرضا سبزعلیپور رئیس مرکز تجارت جهانی ایران است.««پول نیوز» برای تحلیل و بررسی دلایل اعتراضات اخیر و راهکارها با ایشان گفت وگو کرده که«خبرداری؟»آن را بازنشر می کند.
سبزعلیپور در این زمینه به«پول نیوز» گفت:اعتراضات اخیر نتیجه مستقیم انباشت خطاهای اقتصادی و بیتوجهی طولانی و بلندمدت به معیشت مردم است. وقتی که تورم دولتی سالها بالای ۵۰ درصد میماند، ارزش پول ملی بهطور مستمر سقوط میکند و درآمدها نیز ثابت میماند، جامعه به همین نقطه میرسد. دلیل اصلی اعتراضات نه هیجان سیاسی، بلکه ناتوانی بخش بزرگی از مردم در تأمین حداقلهای زندگی است؛ مردمی که با وجود کار و تلاش بیوقفه در یکی از غنیترین کشورهای جهان، متأسفانه هر روز فقیرتر میشوند.
وی ادامه داد: مسأله مهمتر این است که این فشار اقتصادی با احساس بی پاسخ ماندن مطالبات و فقدان چشم انداز روشن برای بهبود اوضاع همراه شده است. وقتی جامعه تصور میکند که سیاستگذار نه مسأله را درست میبیند و نه راه حل مؤثری برای درمان آن ارائه میدهد، اعتراض خود را اعلام میکند. این پیام را باید به عنوان یک هشدار جدی تلقی کرد و هرچه زودتر دست به اصلاحات واقعی در سیاستهای اقتصادی زد.
رئیس مرکز تجارت جهانی ایران تصریح کرد: هرچه اصلاحات واقعی دیرتر آغاز شود، احتمال سوءاستفاده بدخواهان و دشمنان خارجی نیز بیشتر میشود.برخی مسئولان بهدرستی از مشکلات اقتصادی سخن گفتهاند، اما این اظهارات غالباً به سیاستهای اجرایی ملموس و فوری منجر نشده است. فاصله میان گفتار و اقدام باعث شده بخشی از جامعه این پیامهای مسئولین را جدی نگیرد. مسأله مهمتر این است که هنوز بهطور شفاف مشخص نشده که اعتراض اقتصادی به عنوان هشدار مشروع اجتماعی پذیرفته میشود یا صرفاً به عنوان تهدید تلقی خواهد شد. این ابهام، خود به تشدید بیاعتمادی و تداوم اعتراضات دامن میزند.
وی افزود: اگر کنشگری، همچنان واکنشی، کوتاهمدت و امنیت محور باقی بماند، نه تنها مسأله حل نمیشود بلکه هزینههای اجتماعی و اقتصادی آن نیز افزایش خواهد یافت.با این وجود هنوز فرصت اصلاح مسیر وجود دارد، به شرط آنکه اقتصاد در اولویت واقعی تصمیم گیریها قرار گیرد.
سبزعلیپور گفت:قطعاً عوامل خارجی و بدخواهان نظام میتوانند بر مسیر و سرنوشت اعتراضات معیشتی مردم تأثیرگذار باشند، اما آنها در آغاز این نارضایتیها تعیین کننده نبودهاند بلکه فقط بر موج اعتراضات سوار میشوند و تا میتوانند به انحاء مختلف هیزم این آتش را بیشتر میکنند تا میتوانند از آب گلآلود به نفع خود ماهی میگیرند و جهت شعارهای اقتصادی و صلح جویانه مردم را به شعارهای سیاسی و امنیتی تغییر میدهند.
وی خاطرنشان کرد:خطر اصلی آنجاست که عامل خارجی را علت اعتراضات تلقی کنیم و آن را جایگزین تحلیل علل و دلایل داخلی نماییم. وقتی همه چیز به بیرون نسبت داده میشود، سیاستگذار از دیدن مسأله واقعی یعنی بحران معیشت و ناکارآمدی سیاستهای اقتصادی بازمیماند. این رویکرد نه تنها مسأله را حل نمیکند بلکه نارضایتی داخلی را نیز عمیقتر مینماید. به بیان روشن تر: عوامل خارجی میتوانند بر موج اعتراضات سوار شوند، اما این موج را خودِ جامعه و شرایط اقتصادی ایجاد کرده است. اگر ریشه داخلی درمان شود، مداخله خارجی عملاً بیاثر خواهد شد، اما اگر بحران اقتصادی ادامه یابد، زمینه سوءاستفاده خارجی نیز روز بهروز تقویت میشود.